Volgens het naslagwerk 1001 Movies You Must See Before You Die, bijgehouden door Steven Jay Schneider, zijn er 1001 films die je toch echt gezien moeten hebben voor je doodgaat. Natuurlijk wil FilmBekeken kijken of die titels echt de moeite waard zijn.
De charmante tijdreisklassieker Back to the Future wordt echt leuk als Marty met de DeLorean naar 1955 reist en daar tussen zijn toekomstige ouders dreigt te komen. Papa George reageert met wantrouwen, mama Lorraine zwijmelt bij hem weg. Het komisch ongemak schrijft zichzelf. Maar Back to the Future zou zomaar een ander verhaal kunnen vertellen. Haal DeLorean weg en Marty is echt een onbekende jonge … Lees verder Back to the Future
Op goede dag bezocht de rivier tovenares Yubaba omdat hij wilde leren toveren. Oké. De beschreven situatie is zelfs voor de sprookjeswereld van Spirited Away nogal… excentriek. Ik bedoel, de rivier besloot op goede dag dus gewoon op te staan? Het was tijd zijn bedding te verlaten? Moet een bijzonder beeld zijn geweest. Hoe zag dat eruit? Heeft iemand dat gezien? Wat moet een rivier … Lees verder Spirited Away
Ik vond Turks Fruit tussen de aanbiedingen. Niet op Videoland, Netflix, Pathé Thuis, HBO Max of Prime Video, nee, nee, nee en nee en nog eens nee, de Hollandse glorie lag in de verzamelbak van een klein winkeltje waarvan ik de naam weer ben vergeten en de eigenaar verrast opkeek dat iemand de sterk afgeprijsde dvd wilde hebben. Wie koopt tegenwoordig nog het ouderwetse schijfje? … Lees verder Turks Fruit
“In Heaven, everything is fine. In Heaven, everything is fine. In Heaven, everything is fine. You’ve got your good things. And I’ve got mine.” Als Eraserhead op een voor mij geschikt tijdstip wordt vertoond ga ik er naartoe. Weer de opeenstapeling van associaties. De losjes aan elkaar geregen nachtmerriebeelden. Opnieuw de vervreemding. Henry’s verschrikte ogen en groteske vetkuif. Zijn desolate leefomgeving. Het dreigende industriële geluidslandschap. … Lees verder Eraserhead
“Not to have seen the cinema of Ray [Satyajit Ray, red.] means existing in the world without seeing the sun or the moon.” De woorden van Akira Kurosawa kunnen zo op de filmposter of dvd-hoes van Pather Panchali. Perfecte marketing. Al vind ik de vergelijking met de zon en maan ook wel erg abstract. Wat bedoelde Kurosawa nou eigenlijk? Misschien doelde hij op de puurheid … Lees verder Pather Panchali
Bij de titel The Treasure of the Sierra Madre denk ik aan een ouderwets jongensavontuur. Schatgraven op een onbereikbare plek waar valstrikken de schatgravers tegen moeten houden. De associatie is niet helemaal verkeerd, want John Hustons grootse avonturenfilm gaat over drie sukkelaars op goudjacht in de bergen. Als het trio na veel ontberingen eindelijk een mooie ader heeft gevonden sluipt stiekem hun vijand naar voren: … Lees verder The Treasure of the Sierra Madre
Amy en David hebben de stadsruis verruilt voor het pittoreske platteland en proberen hun draai te vinden in hun nieuwe omgeving. Klinkt als de samenvatting van het gemiddelde relatiedrama. Maar Straw Dogs is geregisseerd door “Bloody” Sam Peckinpah, de maestro van zwaar gewelddadige westerns en actiethrillers (The Wild Bunch om wat te noemen). Het kan niet anders of er gaat wat ontploffen. Voor de wapens … Lees verder Straw Dogs (1971)
Toen ik jaren geleden Deliverance zag haalde ik mijn schouders erover op. Vier stedelingen in kano’s, de ontembare natuur en de vijandige dorpelingen, het deed mij niet zoveel. Zelfs het “squeal like a pig” maakte weinig indruk. Ik denk dat het trage verteltempo en het ontbreken van een mooi afgerond slot boosdoeners zijn geweest. Omdat Deliverance naam heeft gemaakt als één van de meer “verontrustende” … Lees verder Deliverance
Het is erg makkelijk om Russian Ark puur te beschouwen als technische wonderprestatie. Al is dat ook wel logisch. Dit is immers een lyrische en bij vlagen overweldigende ode aan Rusland, gefilmd in één ononderbroken opname van negentig minuten. Ja. Inderdaad. Eén take van anderhalf uur. Maar kom. Russian Ark heeft toch wel meer te bieden dan dat? Er moet meer zijn dan alleen het technische … Lees verder Russian Ark
Op de middelbare school moest ik Spoorloos analyseren op perspectief, symboliek en meer van dat soort literaire technieken. Bij het wrange einde, bedoeld als ultieme uitsmijter, was de magie er door het schoolse onderzoek toch een beetje vanaf. Liever had ik de verfilming van Tim Krabbés Het Gouden Ei in één keer gezien, zonder het eindeloos herhalen van specifieke fragmenten. Die kans heb ik gekregen met … Lees verder Spoorloos
