Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. Ik wachtte op de tram van 6:52 uur. Ik lees dan nieuwsberichten. Luister naar muziek. Maar ik had vanochtend eens zin om niets te doen. Alleen wachten. Gewoon dat. Beetje ijsberen. Soort van gedwongen verveling. Even uit mijn kop en aandacht voor de omgeving. Het … Lees verder Berichten van een notoire zeikerd: wachten
Hans Teeuwen in een kinderfilm. Oké, hij spreekt de stem in van een kat en heeft niet zo heel veel tekst, maar toch. De dwarse grappenmaker die in de jaren negentig en nul zijn betere programma’s maakte verscheen in de feestmaanden van 2001 in Minoes. Dat jaar vielen de Twin Towers, verklaarde Amerika de oorlog aan Osama Bin Laden, begon ik aan de middelbare school … Lees verder Minoes
In X2 worden de Mutanten nog steeds opgejaagd. Wat dat betreft is er weinig veranderd sinds deel één. Wel is de strijd verhard en neemt het wantrouwen toe. Demonstranten gaan de straat op om te protesteren tegen de genetische buitenbeentjes. Een groep soldaten dringt de Mutantenschool binnen om de genetisch afwijkende kinderen te ontvoeren. En als een Mutant bij wijze van spreken uit de kast … Lees verder X2
Sorry, Baby gaat over trauma zonder dat trauma te benoemen of tonen. Eén scène impliceert wat er is gebeurd, daarna wordt er omfloerst over gesproken in een monoloog. Het beladen onderwerp wordt angstvallig vermeden maar kan nooit echt worden genegeerd. Daarvoor is het te groot. Het slachtoffer is niet geïnteresseerd in represailles maar wil vooral dat de dader niemand meer pijn doet. Om de ingrijpende … Lees verder Sorry, Baby
In de tweedelige documentaireserie aka Charlie Sheen belooft Charlie Sheen geheimen te delen die hij alleen zijn therapeut heeft toevertrouwd. Alleen de waarheid en niets anders dan de waarheid. Sheen houdt woord als hij terugkijkt op zijn publieke inzinking uit de vroege jaren tien. Je weet wel. “Tiger blood”, kilo’s cocaïne en dat beruchte interview. Hij voelt nog altijd schaamterillingen. Verwerpelijk gedrag. Verschrikkelijk. Mooi, die … Lees verder aka Charlie Sheen
“Wat mijn broer kan, dat kan ik ook”, moet Ethan Coen hebben gedacht na Joel Coens solo-debuut The Tragedy of Macbeth, en schreef en regisseerde met vrouwlief Tricia Cooke de verrukkelijke onzinkomedie Drive-Away Dolls. Geen artistiek verantwoord toneelstuk (oh, nee, het drama, Ethan Coen doet het anders…), wel een lekker melige lachfilm die uitnodigt tot woordgrapperij. Goed. Daar gaat ie: Drive-Away Dolls, een beetje de regenboogversie … Lees verder Drive-Away Dolls
Ook als de rigide Brendan op het einde van Brick het intrige-web uit elkaar trekt en toelicht denk ik, waar heb ik nou naar gekeken? Wie heeft wie bedrogen? Wat was de rol van “loeder” Kara? Waar ging het precies om? Brick wekt de indruk van artificiële complexiteit. Een vertelling die nodeloos ingewikkeld wordt gemaakt. Ik hou van duidelijkheid. Helderheid. Het opvallende misdaadrama trekt zich … Lees verder Brick
Mijn ouders hadden Ballerina Assassin gezien op Amazon Prime. Hun oordeel: nog slechter dan The Room. Ik vond dat vreemd. De John Wick-spinoff met Ana de Armas en Keanu Reeves staat op Pathé Thuis. Niet Amazon Prime. En is het echt zoveel slechter dan Tommy Wiseaus curieuze egotrip? Nee toch? Onwaarschijnlijk. Dan moet je wel heel erg je best doen. Reeves en de Armas zijn … Lees verder Ballerina Assassin
Sylvester Stallone, ooit de Nieuwe Grote Belofte van Hollywood, vertelde in een interview met cinema.com het volgende over Driven: “I’d gone through – and this is not bragging but showing my inadequacies in being able to get it right – about 25 drafts.” Ik probeer het mij voor te stellen. Stallone zwetend achter de schrijfmachine (of computer, geen idee waar hij toen op werkte), onophoudelijk … Lees verder Driven
Als ik had geluisterd naar de “professionele” filmkenners dan had ik Reign of Fire nooit een kans gegeven. Goed, toegegeven, het verhaal over draken die miljoenen jaren geleden de aarde domineerden (en de dinosaurussen uitroeiden) en nu weer terugkeren is een tikkeltje gezocht (al moet ik ook toegeven dat ik het idee met veel liefde omarm) en heel overtuigend zijn de effecten niet meer. Maar … Lees verder Reign of Fire
