Dit is de show van Monsieur Stin. Episode#11: Peter Kaars. De show wordt ingeleid door een guitig gitaartokkeltje. Vanaf de eerste noot weet je, ah, het is weer tijd voor de show van Monsieur Stin. *guitig gitaartokkeltje* Verteller: hallo lief thuiskijkpubliek! Hoe laat is het? Lief thuiskijkpubliek: het is tijd voor Monsieur Stin! Verteller: dat kan harder! Lief thuiskijkpubliek: tijd voor Monsieur Stin! Verteller: wie? … Lees verder Monsieur Stin#11: Peter Kaars
Spoilers. Als je The Substance nog niet hebt gezien dan niet verder lezen. The Substance, bikkelharde en noodzakelijke kritiek op het door Hollywood opgedrongen schoonheidsideaal, heeft het publiek getrakteerd op (en weggejaagd met) ranzige bodyhorror, oversekste netwerkmanagers, zwoele gymnastieksessies, extreme close-ups, walgelijke kookgewoontes en epileptische montages als Coralie Fargeat (zie ook het fantastische Revenge) het publiek nog één keer door elkaar schudt. Elizabeth Sparkle (Demi … Lees verder The Substance
Paul W.S. Anderson en Mila Jovovich braken begin jaren nul definitief door toen ze spelklassieker Resident Evil naar de bioscopen brachten. Jovovich is voor altijd vastgeklonken aan actieheldin Alice, Anderson werd meester van de goedkope, vlotte actiefilm met weinig inhoud. (Het lugubere en op Lovecraft geïnspireerde Event Horizon uitgezonderd.) Mijn kennis over het spel is te beperkt voor een vergelijking met de film, ik kan … Lees verder Resident Evil
Met Clerks II, de overbrugging tussen Clerks. en Clerks III, continueert Kevin Smith de favoriete bezigheid van antihelden Dante en Randal: nietsdoen. Omdat er wel een béétje variatie mag komen gaan de twee winkelbediendes noodgedwongen aan de slag in snackrestaurant Mooby’s. In de keuken borrelt het frituurvet en liggen de hamburgers sissend op de grill. Dante en Randal kissebissen over trivialiteiten en betrekken de popcultuur … Lees verder Clerks II
Als je het mij vraagt dankt Beetlejuice zijn bestaansrecht aan de hypernerveuze knetterenergie van Michael Keaton. Hij was het die van Tim Burtons prettig gestoorde spookhuisfilm een aangename rit maakte. Hetzelfde geldt voor Beetlejuice Beetlejuice, het vervolg waarvan je je kan afvragen of echt iemand erop zat te wachten. Keaton is nog steeds het charismatische en stennis schoppende duveltje dat als een wervelwind door de … Lees verder Beetlejuice Beetlejuice
Na twee documentaires over de Toeslagenaffaire (Alleen tegen de Staat en Sheila versus de Staat) kanaliseerde Stijn Bouma zijn woede via een speelfilm. In De Jacht op Meral Ö. is de Belastingdienst een grote dreigende wolk die boven Meral Özturk hangt, bereid om een allesvernietigende storm los te laten als zij niet heel snel de zogenaamd onterecht uitgekeerde kindertoeslag terugbetaalt. Bezwaar maken is onmogelijk. Zoekend naar … Lees verder De Jacht op Meral Ö.
Amy en David hebben de stadsruis verruilt voor het pittoreske platteland en proberen hun draai te vinden in hun nieuwe omgeving. Klinkt als de samenvatting van het gemiddelde relatiedrama. Maar Straw Dogs is geregisseerd door “Bloody” Sam Peckinpah, de maestro van zwaar gewelddadige westerns en actiethrillers (The Wild Bunch om wat te noemen). Het kan niet anders of er gaat wat ontploffen. Voor de wapens … Lees verder Straw Dogs (1971)
The Crow, de atmosferische cultparel bedekt onder lagen donkere make-up, is voor eeuwig verbonden aan het tragische lot van Brandon Lee. De acteur werd tijdens het filmen abusievelijk neergeschoten en stierf korte tijd later aan zijn verwondingen. The Crow draagt al het aura van depressie en dood met zich mee, de gruwelijke anekdote geeft de film een extra donker laagje. Ik betrap mijzelf op de … Lees verder The Crow (1994)
Vijfentwintig jaar geleden moet iemand hebben gedacht: “Als Eddie Murphy wegkomt met een fatsuit, waarom dan niet Martin Lawrence verkleden als forse donkere vrouw! Big Momma’s House. Onpretentieus en laagdrempelig familieplezier met een simpele en goed klinkende titel waar generaties lang nog over gesproken wordt. Om de nieuwsgierigheid te prikkelen is het leuk om verrassende namen te casten. Acteurs die je niet zo snel in dit … Lees verder Big Momma’s House
Alex Proyas en het internet hebben geen goed woord over voor The Crow 2024. Cynisch geld graaien, slechtste film van het jaar, uitgestorven bioscoopzalen… Het zuur heeft de kaartverkoop aangetast gezien de tegenvallende opbrengst. Voor mij alle reden om deze versie van The Crow (een “herinterpretatie” van de comic) zelf te gaan kijken. Al was het maar om flink mijn kont tegen de kribbe te gooien. … Lees verder The Crow 2024
