Iedereen in The Monkey gaat dood. Dat is geen spoiler, het staat gewoon op de filmposter. Everbody dies. And thats fucked up. Klinkt als loodzwaar drama, de nieuwste horror van Osgood Perkins heeft andere plannen. Als toch iedereen een onvermijdelijk noodlot tegemoet gaat dan in elk geval zo creatief mogelijk. Het heeft ergens wel iets weg van Final Destination, hoe elk sterfgeval opbouwt naar een … Lees verder The Monkey
Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. Iemand vroeg mij of ik de Voetnoten van Arnon Grunberg ken. Natuurlijk ken ik die. Niet omdat ik Grunberg zo’n geweldig columnist vind (hij heeft steengoeie romans geschreven, dat wel) maar zijn Voetnoten hebben jarenlang op de voorpagina van de Volkskrant gestaan. Het was onmogelijk … Lees verder Berichten van een notoire zeikerd: voetnoten
Acht Gouden Kalf nominaties en twee verzilveringen. Is de lof voor Prins, het debuut van Sam de Jong (ook verantwoordelijk voor het dubieuze Met Mes) terecht? Laat ik de nominaties en toekenningen eens op een rijtje zetten. Nominatie: beste film (Gijs Kerbosch, Roeland Oude Nijhuis en Gijs Determeijer). Zo kwalitatief consistent vind ik Prins echt niet. Het generieke verhaal leeft vooral op als Freddy Tretlehner … Lees verder Prins
Baby in de lift is al dan niet gebaseerd op een waargebeurde situatie en speelt zich af in een lift. VROUW: oh, wat een schattige baby! MOEDER: dank je! VROUW: hoe oud is ie? MOEDER: net twee. VROUW: oh wat ben jij een vreselijk schattige baby! Echt zo onweerstaanbaar schattig! Ik kan je wel opeten zo schattig ben je! MOEDER: ja, het is een lekker … Lees verder Baby in de lift
Ongeveer twee weken geleden bezocht ik het charmante Kriterion voor de hervertoning van Plein Soleil, de Franse adaptatie van The Talented Mr. Ripley. Een aangenaam beklemmende thriller met in de hoofdrol de sensuele en ijskoude Alain Delon. Zijn koele blik alleen is genoeg om je de rillingen te geven. Het was erg warm die dag. Heel erg warm. Dat krijg je, met die grillige klimaatschommelingen. … Lees verder Plein Soleil
Dat John Cena tekende voor de meligheid van Heads of State begrijp ik wel. Hij is op het moment van schrijven bezig met zijn afscheidstour bij de WWE en zal waarschijnlijk vaker in dit soort malle films te zien zijn. De rol van goeiige president met malse oneliners en een rotsvast vertrouwen in de mens is hem op het gespierde lijf geschreven. Ik heb ook … Lees verder Heads of State
Boven mijn tv hangt een poster van knuffelbeest Totoro. Je weet wel, dat harige en grommende wezen uit My Neighbor Totoro. Ooit gekregen als vrijwilliger bij een evenement. Toen R.C. die poster zag hangen wilde hij weten of ik de film ook had gezien. Nee, moest ik toegeven. Bijzonder eigenlijk. Hoe kan een zelfbenoemde filmjunk die klassieker van Hayao Miyazaki nou niet gezien hebben? Tijd … Lees verder My Neighbor Totoro
Eén van mijn beste maten had Strange Days op zijn kijklijst staan. Cyberpunk met een kronkelig verhaal (mede geschreven door James Cameron) over politiegeweld, de laatste dagen van 1999 en het opstokende vuur van revolutie. We waren het er snel over eens dat Ralph Fiennes als charmante ex-agent een zeer overtuigende rol neerzette. Overal waar hij komt waant hij zich koning en soepel als een … Lees verder Strange Days
De dreiging van Weapons is vanaf het begin zo sterk aanwezig dat ik direct word meegezogen in het duistere verhaal. Een kindstemmetje vertelt stroperig over het traumatische incident waarmee de plot wordt afgetrapt. Een groep kinderen die in dezelfde klas zit is op een nacht weggelopen. Foetsie. Verdwenen. Alleen de bleue Alex is overgebleven. De ouders eisen antwoorden. Bij de bijeenkomst lopen de gemoederen zo … Lees verder Weapons
Gerard Reve schreef met De vierde man een thriller waarin de bekende Reviaanse stijl en thema’s terugkomen: veel nikserigheid, beetje theater, flink wat drank en seks. En omdat het ook een thriller is dient er een spanningsboog te worden opgebouwd. Paul Verhoeven verzorgde de verfilming. Het hoofdpersonage (ene Gerard Reve, met verve gespeeld door Jeroen Krabbé) wordt geplaagd door groteske visioenen die duiden op naderend … Lees verder De vierde man
