Flight 7500 is een effectieve zenuwsloper die van vliegtuigreizen een claustrofobische helletocht maakt. Het lijkt ook verdacht veel op de waargebeurde tragedie van de Helios Airway-vlucht 522 uit 2005. Daar is niet iedereen het mee eens, ik zie duidelijke overeenkomsten. Met name twee scènes, die zonder voorkennis vooral bijdragen aan de onbestemde nachtmerriesfeer, verwijzen opvallend direct naar het dramatische ongeval. Het maakt de eindbeelden nog … Lees verder Flight 7500
Riff Raff is een geruststelling voor de fans van onbereikbare brompot Bill Murray. Hun grote held, grijs geworden mister “Murricane”, de man die graag improviseert en tegenspelers irriteert, is nog niet met pensioen. Naar mijn idee verdiepte hij zich steeds meer in zijn rol van kluizenaar, verstopt in een wereld waar alleen golf telt, maar hij doet nog steeds mee op de filmset. Murray heeft … Lees verder Riff Raff
In de felicitatie voor oma zit de onthulling van een groot familiegeheim. De onthulling is onnadrukkelijk. Subtiel. Een nonchalante mededeling tussen neus en lippen door. Alsof het niet gaat om een grootse openbaring. Je moet ook echt even nadenken over wat is gezegd. Heeft het te maken met de situatie van zonet? Of… Oma stamelt dat het een foutje moet zijn. Een verspreking. Het scheelt … Lees verder Left-Handed Girl
Beste lieve juryleden van de Oscars, Ik weet dat jullie de schitterende remake van True Grit van Joel en Ethan Coen uit 2010 gezien hebben. Want jullie plaatste Jeff Bridges op de lijst van kanshebbers op het goudgekleurde beeldje. Terecht. Hij transformeerde meer dan overtuigend in de verlopen wetsdienaar Rooster Cogburn en gaf het weerbarstige karakter met liefde voor de fles vlees op de botten. Ondanks … Lees verder True Grit (2010)
“I feel Irish-Americans are the forgotten minority group. Nobody else is making films about them.” Edward Burns besloot het dan maar zelf te doen, om te beginnen met The Brothers McMullen, en bleef gedurende zijn carrière bij de Iers-Amerikaanse gemeenschap. Af en toe maakt hij acteeruitstapjes naar generieke thrillers (Alex Cross) en romantische komedies (27 Dresses) waar een veel breder publiek belangstelling in heeft. Verspilling … Lees verder The Brothers McMullen
Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. In deze aflevering: “uitgang”. Allerbeste lieve toeristen van over de hele wereld die Amsterdam bezoeken, Op de Amsterdamse tramdeuren staat een sticker met rode cirkel. Die sticker betekent “uitgang”. “Exit”. “Sortie”. “出口”. “Выход”. “Scoir”. “Uscita”. “Salida”. De rode cirkel is ook universeel bekend als “verboden”. … Lees verder Berichten van een notoire zeikerd: uitgang
De doodse sciencefiction opera Valerian and the City of a Thousand Planets heeft een opmerkelijke castingkeuze. Zangeres Rihanna, wereldberoemd van hits als Red Lipstick, is Bubble, de “shapeshiftende paaldanseres” (dank aan r.c. voor de treffende woorden) die ballet en Shakespeariaans acteren heeft geleerd. Aan haar de verrassende eer om Luc Bessons teleurstellende spektakel uit de ongeïnspireerde sciencefiction slob te trekken. Geen vermoeiende relatiegekibbel en gekunstelde … Lees verder Valerian and the City of a Thousand Planets
Eindelijk. Na jaren en jaren en jaren van ploeteren en toewijding, met een emotionele diepgang waar Marlon Brando en Meryl Streep nog van kunnen leren, ontving John Wayne zijn eerste en enige Oscar voor zijn rol van Rooster Cogburn in True Grit. De lieve onbevooroordeelde Oscarjury achtte de tijd rijp om zijn harde werk te belonen. Resteert de grote vraag: waarom, in godsnaam? Wat maakt … Lees verder True Grit (1969)
Een stomdronken pop die buiten de kroeg staat over te geven. De scène komt voor in Team America: World Police, fantastische satire met poppen in de hoofdrol, zo’n beetje in de knullige stijl van Thunderbirds, maar dan minder geschikt voor jongere kijkers. Wie anders dan Matt Stone en Trey Parker kunnen zoiets bedenken. En reken maar dat de geschifte breinen achter South Park de grap … Lees verder Team America: World Police
Wat was het dit keer spannend met de vertrouwde eindejaarslijst. De toppositie werd al vroeg ingenomen maar later volgde concurrentie. Werd de nummer één onttroond? De jury ging in beraad en wist na herziening, dat gaat niet gebeuren. Voor ik de uitslag bekendmaak, zoals gebruikelijk, wat opviel in filmjaar 2025: Eraserhead: blijft na zoveelste herziening een meesterwerk. Snow-White: nee, de Volkskrant, dit was geen goede … Lees verder 2025: een toplijst
