The Outrun, een verslavingsdrama waarin Soairse Ronan topspel levert als de aan drank verslaafde Rona (actrice en personage hebben inderdaad bijna dezelfde naam) is niet geweldig, maar zeker ook niet slecht. Een ruime voldoende. Aan Ronan ligt het niet. De scènes waarin zij als Rona worstelt met een stevig alcoholprobleem schitteren in hun sobere eenvoud. Nee, wat mij dwarszit is alles wat daaromheen gebeurt. De … Lees verder The Outrun
Kijk eens aan. Daar waar de onwaarschijnlijk slechte Terrifier en Terrifier 2 het moesten doen met generieke personages waar ik geen traan om liet als ze door de gehaktmolen gingen, biedt Terrifier 3 karakters waar aandacht aan is besteed. Er is zelfs moeite gedaan voor een beter verhaal, met thema’s als trauma en survivor guilt. Maar geen zorgen, echt bloedernstig wordt het nooit. Want het komt … Lees verder Terrifier 3
Mikey Madison. Wie? Je weet wel. Ze speelde een paar jaar geleden nog een bescheiden rol in Once Upon a Time… in Hollywood als één van de “familieleden” van Charles Manson. Geen idee dat die actrice Madison heette (ik had sowieso nog nooit van haar gehoord), het personage kan ik mij nog goed herinneren. Een kleine achtergrondrol die moet opvallen. Indruk maken zonder te domineren. … Lees verder Anora
Witte Flits, een krachtig en intiem euthanasie-drama dat met gemak tussen de filmtoppers van dit jaar past, heeft nauwelijks filmmuziek. Ik kan mij in elk geval geen soundtrack herinneren. Als ik een nummer mag suggereren dat mijns inziens perfect past bij de slotscène, als de camera zich zachtjes terugtrekt, dan kies ik het gemoedelijke Mooie dag van BLØF. Eerst het lieflijke gitaartokkeltje. En dan de … Lees verder Witte Flits
Kwam het door de amateuristisch ogende filmposter? De povere score op IMDb en Letterboxd? Of toch de honende commentaren op sociale media? Nog voor ik een scène van Invasie had gezien (Curacao en Aruba worden aangevallen door Veragua) bereidde ik mij voor op een fenomenale miskleun. Een film waar de betrokkenen zich achteraf voor zouden schamen. Ik had hem daarom even voor mij uitgeschoven. Niet … Lees verder Invasie
Dit is de show van Monsieur Stin. Episode#14: Loods. De show wordt ingeleid door een guitig gitaartokkeltje. Vanaf de eerste noot weet je, ah, het is weer tijd voor de show van Monsieur Stin. *guitig gitaartokkeltje* Verteller: hallo lief thuiskijkpubliek! Hoe laat is het? Lief thuiskijkpubliek: het is tijd voor Monsieur Stin! Verteller: dat kan harder! Lief thuiskijkpubliek: tijd voor Monsieur Stin! Verteller: wie? Lief … Lees verder Monsieur Stin#14: Loods
Werd Expeditie Cupido door de bioscopen nog weggestopt tussen de late vertoningsuren, Vuur & Vlam sloeg de grote zalen gewoon over. Hup, meteen voor de streamingsdiensten. Net als bij hun vorige vileine satire volgen Erwin van den Eshof en Paul de Vrijer vrolijk hun eigen weg. Plaats van handeling: een restaurant waar een goedbedoelde speeddateavond is georganiseerd. De uitvoering schuurt. Vrouwen met strakgetrokken bekkies voeren noodgedwongen … Lees verder Vuur & Vlam
Donald Trump is niet te spreken over het op zijn leven gebaseerde The Apprentice. Een opeenstapeling van leugens, bedoeld om hem te beschadigen tijdens de Amerikaanse verkiezingscampagnes. (Gezien de uitslagen heeft die “strategie” duidelijk niet gewerkt). Heeft Trump de film überhaupt gezien? Want dan zou hij weten dat het biografische portret nog mild is. Ali Abbasi neemt ons mee naar de jaren zeventig en tachtig, … Lees verder The Apprentice
