“FilmBekeken”. Het klonk zo mooi, toen ik er in 2017 mee begon. Een recensieblog waarop ik dagelijks films zou bespreken. Zeven jaar en ongeveer 1784 films later weet ik, de titel moet anders. Want FilmBekeken is al een tijd geen pure filmrecensieblog meer. Ik volg mijn intuïtie en laveer tussen muziek, boeken, films, korte verhalen en columns. Net waar ik zin in heb.

Prima. Maar wat wordt het dan? “Zedschrijft.” “Zadoksamsonschrijft.” “Dewoordenvanzadok.” “Ikvindhierietsvan.” Geen onaardige mogelijkheden. Maar ze liggen ook zo voor de hand. En ik weet niet of ik mijn blog geassocieerd wil hebben met een Vlaams sprekende hond.

Ik wil wat anders. Een titel die mijn springerige geest representeert. Een titel die verrast. Een helder beeld oproept. Het mag ook prikkelen. Graag zelfs. Een beetje absurdisme. Maar het mag zeker ook soepel van de tong rollen.

En dan weet ik het.

Ik neem je hiervoor mee naar het album Trout Mask Replica van de muzikale weirdo Captain Beefheart. De muzikant was dol op surrealistische voorstellingen en kwam zo op de regel “A squid eating dough in a polyethylene bag is fast and bulbous. Got me?” “Got me?” Begrijp je wat ik bedoel? Dit is mijn laboratorium, waar ik chemische goedjes bij elkaar gooi. Mijn knutselhoekje waar ik met woorden mijn obsessies vormgeef. Zie je het voor je? Het is een uitnodiging voor een wereld waar de verbeeldingskracht regeert.

Dat is waar ik naar zoek. Een titel waarvan je misschien niet zo snel de betekenis zal doorgronden, maar waarvan je wél weet, “dit is de plek van Zadok Samson.”

En zo, na lang associëren en puzzelen, ben ik eruit.

FilmBekeken, het ga je goed. Dank voor zeven mooie jaren.

Hallo, ikruikversemosterd. Er staan ons mooie tijden te wachten.