*zucht* En zo, met een stupide wending, helpt M. Night Shyamalan de zorgvuldig opgebouwde claustrofobische spanning van Trap om zeep. Niet dat de premisse perfect is (concert van superpopster is een “val” voor een seriemoordenaar), Trap scoort in elk geval prima als benauwde thriller. Shyamalan creëert een vervreemdend atmosfeertje waarin de paranoia van een klopjacht botst met het uitgelaten tienerpubliek. Trap is een nachtmerrie waar logica weinig … Lees verder Trap
Dankzij deze namen is Get Shorty, gebaseerd op het boek van Elmore Leonard, een gedenkwaardige guilty pleasure: John Travolta. Naar eigen zeggen erg trots op de “transparantie” in zijn ogen. Hij heeft in elk geval een priemende, ijskoude staar die bijdraagt aan zijn nonchalante cool. Het is ook die blik waarmee hij met alle gemak de net zo nonchalant coole misdaadkomedie draagt. Gene Hackman. Staat … Lees verder Get Shorty
The Brutalist is een monument. Een kathedraal om in te verdwalen. Het is een film van tegenstellingen: vilein en lieflijk, grotesk en subtiel, groots en intiem, megalomaan en bescheiden. Soms is The Butalist een overweldigende ervaring en had ik het idee dat Brady Corbet zijn publiek op de proef stelde. Dat mag ook wel, vind ik. Er is niets mis mee om het publiek uit … Lees verder The Brutalist
“Ik heb mij toch een zin bedacht: ‘Met een swag waar Kanye West jaloers op is paradeert Leo het politiebureau binnen.’” “Oké.” “Een mooie zin!” “Het is… creatief. Bijzonder.” “Jij schrijft die stukkies toch?” “Zekers.” “Nou, dan kan je over deze zin schrijven. En dan schrijf je er nog een zin bij, en nog één, en nog één…” “En waar moet ik er dan over … Lees verder “Ik heb een zin bedacht”
Ik heb lang gezocht naar de juiste woorden om mijn waardering voor Sing Sing te beschrijven, het ontroerende gevangenisdrama over de deelnemers van het RTA theaterprogramma. Eén regel bleek genoeg. En die kwam zowaar uit de film zelf. Een zeer korte “recensie” die goed samenvat waarom Sing Sing mij vol in het hart raakte. Het gaat om dit licht poëtische citaat, uitgesproken door Sean Johnson, … Lees verder Sing Sing
Bovenburen De bovenburen maken herrie. Ze rennen, springen, schuiven met van alles en smijten met de deuren. Ik probeer het te negeren, hou mijzelf voor dat dit niet kan. Ik woon op de hoogste verdieping. Ik heb geen bovenburen. Tenzij iemand op het dak woont. De herrie wordt erger. Het plafond trilt ervan. Waar komt die onrust toch vandaan? Misschien moet ik toch naar het dak, … Lees verder Zeerkleinegriezelstukjes
Lesley Manville in Queer? Ja. De actrice met het klassieke voorkomen in de frivole adaptie van William Burroughs’ novelle? Zeker weten. Als doorgesnoven “jungle-dokter” Cotter? Vuil gezicht, rot gebit, lurkend aan een pijp, snoepend van jungledrugs, jonge minnaar binnen handbereik, goed met geweren? Een figuur van wie je weet dat ie veel te lang in de jungle leeft? Oh ja. Absoluut. Ik ken Manville dus … Lees verder Queer
Goed nieuws: het certificaat voor MS-900: Microsoft Fundamentals is binnen. Na drie kwartier zweten en zevenendertig vragen die ergerlijk diep de stof indoken scoorde ik 888 punten. Ik had er 700 nodig om de toets te halen. Helemaal niet slecht. Volgende uitdaging: AZ-900 Azure Fundamentals. Groter en dieper dan Microsoft Fundamentals als ik de geruchten mag geloven. Ik kan dus nog even aan de slag. … Lees verder Filmtips januari 2025
