“kész” zegt de boerendochter tegen haar vader. “It’s done.” De aardappelen zijn gekookt. Ze kunnen eten. Met één hand drukt vader de aardappel plat en propt de stukken gulzig in zijn mond. Zijn dochter, hoofd verborgen achter lang haar, eet langzamer. Ingetogen. Vóór “kész” vertrouwt Belá Tarr puur op de sombere zwartwit beelden van vader en dochter tijdens hun dagelijkse routines op de boerderij. Hoe … Lees verder The Turin Horse