Het is weer tijd voor die ene vraag: welke film mag zich, volgens FilmBekeken, de beste van het jaar noemen? Voor ik daar aankom, wil ik eerst nog even stilstaan bij een ander soort rangschikking. Want 2022 was het jaar van overdadige complimentenregens die bij nader inzien niet helemaal terecht waren. Deze adoraties komen natuurlijk vaker voor, toch heb ik het idee dat dit fenomeen … Lees verder Het beste en meest overschatte van 2022
Ik dacht, laat ik zo vlak voor de jaarwisseling weer eens proberen om een roman te schrijven. Het heet Wachten op Robert en begint als volgt: “Willem heeft een afspraak met Robert. Als hij bij hem aan heeft gebeld wordt de deur opengedaan door een onbekende man. Toch weet Willem zeker dat dit het juiste adres is. “Ik heb een afspraak met Robert” zegt Willem. … Lees verder De obsessie van De Filmjunk: Wachten op Robert
Mijn laatste bespreking van het jaar wilde ik wijden aan een film die ik jaren geleden in fragmenten zag. Een film die de carrière van een kind-ster katapulteerde en een aaneenschakeling van inferieure vervolgen voortbracht. Hij werd met Kerstavond nog in mijn stamkroeg vertoond. Niet dat er ook maar iemand naar keek. Maar het zegt wel wat over de status van deze Kerstklassieker. Ik heb … Lees verder Home Alone
Een hoogtepunt uit Triangle of Sadness is een meesterlijke dialoog die ook in de trailer zit. Een gast op een jacht beklaagt zich bij de kapitein over de vieze zeilen. Ze zien er zo grauw uit, zonde van het uitzicht. Ietwat van zijn stuk legt de kapitein uit dat dit jacht een gemotoriseerde boot is. Dus… er hangen geen zeilen. Na een korte, ongemakkelijke stilte … Lees verder Triangle of Sadness
In BuZa, de nieuwste dramatische miniserie van Frank Ketelaar, gaat alles om de vervanging van de minister van buitenlandse zaken, die overlijdt na een onverwachte hartstilstand. De onfortuinlijke opvolger heeft de Nederlandse politiek al een tijd geleden de rug toegekeerd, maar is wel bekend met de druk en de grilligheid van het werk. De nieuwe man heet Maarten Meinema en wordt verantwoordelijk voor hoe Nederland … Lees verder BuZa
Ik zocht al enige tijd naar een excuses om wat te schrijven over professioneel worstelen en heb eindelijk een invalshoek gevonden: Vincent McMahon is met pensioen. Ter verduidelijking, hij was de baas van WWE (‘s werelds bekendste promoter voor professioneel worstelen) en gold als onvermoeibaar werkpaard. McMahon heeft in eerste instantie klinkende overwinningen op zijn naam staan. WrestleMania bijvoorbeeld. Hij schoof supersterren als Hulk Hogan, … Lees verder De obsessie van De Filmjunk: Vincent McMahon
Misschien is de eerste indruk van Smile dat het een gezocht en komisch gegeven gebruikt om zijn schrikeffecten aan op te hangen. Want wat kan er nou griezelig zijn aan zoiets simpels als een grijns? Iets wat je associeert met plezier en vreugde? Dan zeg ik: het hangt er echt vanaf hoe die grijns eruitziet. De grijns in Smile komt totaal niet overeen met de … Lees verder Smile
Toen ik de IMAX-zaal van Pathé Arena verliet na de intense cinematrip van Avatar: The Way of Water, moest ik mijn gedachtes erover eens goed op een rijtje zetten. Want James Cameron heeft veel te vertellen. Heel erg veel. Zoveel dat ik er duizelig van werd. Ruim drie uur lang ben ik ondergedompeld geweest in de wereld van Pandora, een buitenaardse planeet die James Cameron … Lees verder Avatar: The Way of Water
Eindelijk heb ik hem gezien. De ultieme Kerstfilm. Dit is de titel waar regisseur Frank Capra en acteur James Stewart het meest trots op zijn. It’s a Wonderful Life, geïnspireerd op een kortverhaal van Philip Van Doren Stern, die zijn inspiratie weer haalde uit de Kerstklassieker A Christmas Carol van Charles Dickens. Na uitkomst werd It’s a Wonderful Life zeer gemengd ontvangen (te veel slappe … Lees verder It’s a Wonderful Life
Als iets van het WK in Qatar indruk heeft gemaakt, dan zijn het de beelden van verslagen supporters toen Argentinië Nederland uit de kwartfinale had geschopt. Het is dat moment waarop ik weer weet dat voetbal een soort heiligdom is, iets waar honderden duizenden liefhebbers mee zijn opgegroeid. Zelf heb ik het nooit interessant gevonden. Ik zie twee partijen van elf spelers die de bal … Lees verder De obsessie van De Filmjunk: Voetbal#2
