Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel.

Iemand vroeg mij of ik de Voetnoten van Arnon Grunberg ken. Natuurlijk ken ik die. Niet omdat ik Grunberg zo’n geweldig columnist vind (hij heeft steengoeie romans geschreven, dat wel) maar zijn Voetnoten hebben jarenlang op de voorpagina van de Volkskrant gestaan. Het was onmogelijk die stukjes te missen.

“Jouw teksten zijn ook zo lekker puntig. Jij moet ook van die miniatuurtjes schrijven. En als je er dan zo’n stuk of honderd van hebt, dan kan je er een bundeltje van maken.”

Jaren geleden schreef ik zeer kleine stukjes stukjes onder de titel HandPinda’s (vat je hem?), bedoeld als tegengestelde kopie van Grunbergs Voetnoten. En misschien moet ik dat inderdaad weer eens doen. Naast mijn gebruikelijke recensies kleine tekststukjes schrijven over andere onderwerpen. En dan heb ik het niet over korte verhaaltjes of scènes, of geflipte episodes van een obscuur programma.

Wat dan wel?

Ik weet het niet. Gewoon even wat anders. Het mag nog steeds schuren. Maar laat ik mijzelf eens inspireren door de wereld. Het nieuws. Mijn omgeving. Wie weet welke richting het opgaat. Ik voel dat hier een mooie uitdaging in zit.

Eerst nog een pakkende titel.

Je kan mij volgen via Letterboxd en Bluesky.