Acht Gouden Kalf nominaties en twee verzilveringen. Is de lof voor Prins, het debuut van Sam de Jong (ook verantwoordelijk voor het dubieuze Met Mes) terecht? Laat ik de nominaties en toekenningen eens op een rijtje zetten.

Nominatie: beste film (Gijs Kerbosch, Roeland Oude Nijhuis en Gijs Determeijer). Zo kwalitatief consistent vind ik Prins echt niet. Het generieke verhaal leeft vooral op als Freddy Tretlehner (Vieze Freddy van de Jeugd van Tegenwoordig) langskomt als losgeslagen gangster.

Nominatie: beste scenario (Sam de Jong). Een lachertje.

Nominatie: beste vrouwelijke bijrol (Elsie de Brauw). Gewoon prima spel. Niet zoveel bijzonders.

Nominatie: beste vrouwelijke bijrol (Sigrid ten Napel). Oh ja. Zij was er ook nog.

Nominatie: beste camera (Paul Ozgur). Het hypergestileerde Prins plaatst stijl ver boven inhoud, met dromerige scènes die zo ingelijst kunnen worden. Terecht nominatie.

Toegekend: beste montage (Mieneke Kramer). Absoluut. De strakke en dynamische montage geeft Prins de nodige opwinding.

Toegekend: beste muziek (Palmbomen). In een film met een rapper vind ik het vrij ironisch dat iemand anders de muziek verzorgt. Ik ben de muziek trouwens weer vergeten, dus ik denk niet dat ik het helemaal eens ben met deze toekenning.

Nominatie: beste sound design (Vincent Sinceretti). Prins klonk aardig. Denk ik?… Zo goed heb ik daar niet op gelet.

Prins is geen onaardig debuut. Maar de in totaal tien Gouden Kalveren vind ik wel erg enthousiast.

Je kan mij volgen via Letterboxd en Bluesky.

Prins op IMDb.