Na mislukte schreeuwerige stijloefeningen (Prins en Met mes) en een matig avontuur in het buitenland (Goldie) had ik het opgegeven met Sam de Jong. De jonge regisseur weigerde op te geven en ging dan maar aan de slag met Joe Speedboot, de doorbraakbestseller van Tommy Wieringa uit 2005. En toen lukte het. Eindelijk. Zijn eerste geslaagde film. Joe Speedboot is rauw, poëtisch, grappig, sexy, lekker … Lees verder Joe Speedboot
Acht Gouden Kalf nominaties en twee verzilveringen. Is de lof voor Prins, het debuut van Sam de Jong (ook verantwoordelijk voor het dubieuze Met Mes) terecht? Laat ik de nominaties en toekenningen eens op een rijtje zetten. Nominatie: beste film (Gijs Kerbosch, Roeland Oude Nijhuis en Gijs Determeijer). Zo kwalitatief consistent vind ik Prins echt niet. Het generieke verhaal leeft vooral op als Freddy Tretlehner … Lees verder Prins
Ik had een kaartje voor Met Mes, de nieuwe film van Sam de Jong, die om 17:35 in Kriterion zou draaien. Om 17:30 stond ik als enige voor de zaal te wachten. Ik vond het vreemd dat er geen andere bezoekers op kwamen dagen. Sterker nog, niemand van het personeel kwam naar de zaal toe om de kaartjes te controleren of de filmliefhebbers welkom te … Lees verder Met Mes
Ik wilde graag weer eens Rialto bezoeken. Omdat Goldie draaide op een voor mij gunstg tijdstip besloot ik de gok te wagen. Het is het Amerikaanse debuut van Nederlands filmtalent Sam de Jong. Met zijn echte debuut, Prins, bewees hij volgens de pers een visuele lefgozer te zijn. Als ik de eerste beelden van Goldie zie begrijp ik waarom. de Jong doorweeft de de scènes … Lees verder Goldie
