Eén van mijn beste maten had Strange Days op zijn kijklijst staan. Cyberpunk met een kronkelig verhaal (mede geschreven door James Cameron) over politiegeweld, de laatste dagen van 1999 en het opstokende vuur van revolutie. We waren het er snel over eens dat Ralph Fiennes als charmante ex-agent een zeer overtuigende rol neerzette. Overal waar hij komt waant hij zich koning en soepel als een kat wurmt hij zich uit elke denkbare situatie.

Ook de stijl konden wij waarderen. Kathryn Bigelow heeft goed gekeken naar klassiekers als The Terminator en The Crow en combineert de overgang naar het nieuwe millennium met de spanningsboog van de film. Als de klok twaalf uur slaat wordt er uitbundig feestgevierd en bereikt het chaotische spel van kat en muis (vraag mij niet naar de details) zijn hoogtepunt.

Strange Days heeft zijn imperfecties. Niet elke wending in het scenario is even overtuigend, met bijna twee en een half uur duurt het wel erg lang (Cameron wil echt te veel) en soms is de expositie in de dialogen iets te prominent. Maar het enthousiaste spel en scherpe maatschappelijke commentaar zetten een streep door onze kritische aantekeningen. Onze conclusie was dan ook: goeie film.

En nog een gedachte van mij: eigenlijk was Strange Days zijn tijd vooruit.

Je kan mij volgen via Letterboxd en Bluesky.

Strange Days op IMDb.