Superspektakel Avatar: Fire and Ash is net afgelopen als ik achter mij een meisje hoor zuchten “dit vond ik dus echt helemaal niets”. Het komt vanuit haar tenen. Bijna tweehonderd minuten lang rondhangen in Pandora is ook lang. Helemaal als in je in de 4DX zaal zit (er zat nog popcorn tussen de stoelen, ga je schamen Pathé Arena) en onophoudelijk door elkaar wordt geschud … Lees verder Avatar: Fire and Ash
Eén van mijn beste maten had Strange Days op zijn kijklijst staan. Cyberpunk met een kronkelig verhaal (mede geschreven door James Cameron) over politiegeweld, de laatste dagen van 1999 en het opstokende vuur van revolutie. We waren het er snel over eens dat Ralph Fiennes als charmante ex-agent een zeer overtuigende rol neerzette. Overal waar hij komt waant hij zich koning en soepel als een … Lees verder Strange Days
True Lies is een satirische actiefilm waar goed en kwaad duidelijk zijn afgetekend met de triomferende Arnold Schwarzenegger in de rol van heldhaftige geheim agent (ook al zijn zijn handelingen een tikkeltje dubieus), inclusief afstompende actie en foute humor, openstaande deuren en ramen en vrouwen die gered moeten worden. Dat doet toch denken aan de lompe doch gelikte regiestijl van Michael Bay. Hij heeft nooit … Lees verder True Lies
Toen ik de IMAX-zaal van Pathé Arena verliet na de intense cinematrip van Avatar: The Way of Water, moest ik mijn gedachtes erover eens goed op een rijtje zetten. Want James Cameron heeft veel te vertellen. Heel erg veel. Zoveel dat ik er duizelig van werd. Ruim drie uur lang ben ik ondergedompeld geweest in de wereld van Pandora, een buitenaardse planeet die James Cameron … Lees verder Avatar: The Way of Water
Toen Avatar dertien jaar geleden in de bioscoop verscheen vergaapte het publiek zich aan de revolutionaire effecten. Tegelijkertijd herinner ik mij de melige reacties. Was dit niet eigenlijk een kopie van Pocahontas? Of de Smurfen in de ruimte? De belangrijkste vraag die ik heb is, staat Avatar op verhaalniveau nog overeind? Om bij het begin te beginnen, waar gaat Avatar over? De deels verlamde militair … Lees verder Avatar
Alien uit 1979 bleek een verrassend succes, toch zou het tot 1986 duren voor er een vervolg kwam. Stiekem werd Ridley Scotts hybride van horror en sciencefiction beschouwd als een toevalstreffer. Zat het publiek echt te wachten op een tweede deel? Zoveel had Alien niet opgebracht. Waarom geld en tijd steken in een vervolg? Na heel veel gedoe werd uiteindelijk James Cameron ingehuurd om het … Lees verder Aliens
Altijd leuk om met een groep tieners in een zaal te zitten. Ze voorzien vanavond Terminator: Dark Fate van alternatief commentaar en smakeloze grappen, pas op het eind wordt hen gesommeerd om hun waffel te houden. En nog hoor ik ze van alles mompelen. Maar goed, laat ik mij verder concentreren op de film zelf. Ondanks alle moeite die Sarah Connor na Terminator: Judgement Day … Lees verder Terminator: Dark Fate
Het houdt maar niet op met The Terminator. Dit jaar komt alweer deel zeven uit (de soundtrack bij de trailer is erg sterk), met wederom voormalig bodybuilder Arnold Schwarzenegger als de cyborg. Het is inmiddels vijfendertig jaar geleden dat deze serie het daglicht zag. Of het duister, want de zon schijnt zelden in het eerste deel. Regisseur James Cameron had destijds met name ervaring opgedaan … Lees verder The Terminator
Ik ken de manga waarop Alita: Battle Angel is gebaseerd niet. Maar een film die is geschreven door James Cameron en geregisseerd door Robert Rodriguez, dat moet toch wel iets spectaculairs opleveren? Op zijn minst iets bijzonders? Het zijn twee visionaire filmers met prachtige titel op hun palmares (Titanic, Sin City), ik verwacht op zijn minst de origineelste film van 2019 tot nu toe. Alita … Lees verder Alita: Battle Angle
1997 is de filmgeschiedenisboeken ingegaan als het jaar waarin James Cameron een boot liet zinken en elf Oscars won. Titanic groeide uit tot een onzinkbare blockbuster die de kassa’s deed kraken. Leonardo DiCaprio werd een posterboy en maakte zich onsterfelijk met “I’m the king of the world!” Het is nu wat jaartjes later en ik heb mij altijd afgevraagd wat ik nu van de film zou vinden. Met ruim drie uur is Titanic vespreid over twee schijfjes, die de twee delen van de film aangeven: het liefdesdrama tussen Jack en Rose en het zinken van de boot. Cameron maakt de kijker direct duidelijk dat er maar één echte hoofdrolspeler is: de Titanic. De camera vliegt en zoeft om en over het schip, alsof de regisseur zijn nieuwste speelgoed wil laten zien. Kijk mama, helemaal zelf gemaakt! Het is net een groot beest dat trots in het water ligt, klaar om zijn eerste stappen te zetten.
