Berichten van een notoire zeikerd: wachten

Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel.

Ik wachtte op de tram van 6:52 uur. Ik lees dan nieuwsberichten. Luister naar muziek. Maar ik had vanochtend eens zin om niets te doen. Alleen wachten. Gewoon dat. Beetje ijsberen. Soort van gedwongen verveling. Even uit mijn kop en aandacht voor de omgeving.

Het was koud op een fijne manier. Ochtendfris. Dat je met je slaperige kop buiten komt en dan wakker wordt geprikt. De onbewolkte lucht was nog donker. Over een paar minuten zou de oranje gloed van de opkomende zon zichtbaar worden. Een grote groep vogels vloog schreeuwend over. Bij de halte stond een jongen te vapen en dikke rookwolken de vroege ochtendlucht in te blazen. Een kat rende de bosjes in. Aan de overkant werd een hond uitgelaten. In de verte hoorde ik de sirene van de ambulance. Het tramspoor glinsterde van de ochtenddauw.

Vlak voor de wijzers van de wachtklok 6:52 uur aanwezen bleek de rit uitgevallen. En die daarna ook. Weer gedoe bij Uithoorn waarschijnlijk. Het ging wat langer duren voor de tram mijn halte zou bereiken.

Terwijl de oranje zonnegloed de nieuwe dag aankondigde en ik mijn handen warm blies dacht ik oké. Prima. Als het niet anders is. Ik kon het wachten nog wel even volhouden.

Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.