Zeerkleinegriezelstukjes #3

De Pilaren van Tôth. Het klinkt zo simpel: bereik de negen pilaren van Tôth en win een godsgeschenk. Honderdduizenden spelers hebben het geprobeerd. De weg naar Tôths grote pilaren is lang en vol obstakels. Met pech val je in sterk stromend water. Blaast een storm je weg. Je moet blijven spelen. Er is geen pauzestand. Personages gaan dood. Het landschap van Tôth vult zich, heel … Lees verder Zeerkleinegriezelstukjes #3

Berichten van een notoire zeikerd: rijst met ketchup

Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. “Rijst met ketchup? Echt waar? Ik begrijp dat je je rijst smaak wil geven. Maar met ketchup? Misschien als je studeert, op kamers woont, niet zo snel wat anders hebt om door je rijst te doen, dan ligt de fles ketchup nog wel voor de … Lees verder Berichten van een notoire zeikerd: rijst met ketchup

Berichten van een notoire zeikerd: wachten

Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. Ik wachtte op de tram van 6:52 uur. Ik lees dan nieuwsberichten. Luister naar muziek. Maar ik had vanochtend eens zin om niets te doen. Alleen wachten. Gewoon dat. Beetje ijsberen. Soort van gedwongen verveling. Even uit mijn kop en aandacht voor de omgeving. Het … Lees verder Berichten van een notoire zeikerd: wachten

Daniel Knübben

“Daniel Knübben? Are you Daniel Knübben?” vraagt de toerist. Hij heeft zweetplekken op zijn witte overhemd en praat met een dik Duits accent. “Daniel Knübben?” vraag ik. Heb ik weer een TikTok-hype gemist? Een viraal filmpje op YouTube? Gaat er een meme rond op sociale media? “Yes. Daniel Knübben. Are you him?” Ik ben te moe om een gevat antwoord te geven. Het duurt de … Lees verder Daniel Knübben

Herinneringen aan corona #2

15 maart, 2020. Corona, pas “geland” in Nederland, mocht absoluut niet verder verspreid worden. Daarom moest de horeca op slot. Even voor de horeca-sluiting (de eerste in een reeks jojo-beslissingen van de overheid) had Jaap van Dissel al gewaarschuwd: geen handen schudden, hou minstens anderhalve meter afstand, hoest en nies in je elleboog. En nu moesten dus de kroegen en restaurants hun deuren sluiten. Die … Lees verder Herinneringen aan corona #2

Maag

In de metro, op weg naar de bioscoop voor Mickey 17, begon mijn maag te protesteren. Ik heb dat eerder meegemaakt. Een stevige irritatie die langzaam wegzakt en dan opnieuw gaat irriteren. In dit geval bewoog de kramp niet naar beneden maar naar boven. Mijn mond vulde zich met speeksel. Op mijn voorhoofd verscheen een dikke laag zweet. Ik wilde zitten, mijn ogen sluiten en … Lees verder Maag

Donkergrijze broeiwolken

Mijn dank gaat uit naar de Terschellingse wolken, die zwaar en dreigend boven het woeste landschap hingen. Ik vond het zo’n mooi beeld dat ik daar ik graag een woordportretje van wilde maken. “Er hangen donkergrijze wolken boven het eiland. Dat gebeurt ieder jaar. Het zijn stormwolken die de weerstand van de eilandbewoners testen. De regen tikt venijnig op de kinderkopjes, de wind fluit scherp … Lees verder Donkergrijze broeiwolken

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Overzicht,_hoekgevel_met_voordeur_-_Riethoven_-_20338902_-_RCE.jpg

Café zonder voordeur

Van het weekend werd ik wakker met de eerste zes woorden van onderstaand verhaal. Ik vond de zin te mooi om te laten liggen. Na lang associeren en broeden is dit eruit gekomen. Er is een café zonder voordeur. Dat is symbolisch bedoeld. Iedereen is altijd welkom. Leuk bedacht, maar de gemeente is niet blij. Voordeuren zijn verplicht. Dat staat in de regels. Het zou … Lees verder Café zonder voordeur

In de wachtrij

Klanten haten wachtrijen. Het liefst spreken ze direct met een medewerker die de klacht aanneemt en het probleem oplost. Ik heb ooit aan mijn teamleider gevraagd waarom wij überhaupt kiezen voor een wachtrij. Waarom geen rechtstreeks nummer die sowieso leidt naar een medewerker? Volgens mijn teamleider zouden er dan zeker vijf schoolklassen nodig zijn (ofwel groepen van dertig medewerkers) om de aanhoudende drukte op te … Lees verder In de wachtrij

Komt er een klant op kantoor

Er was een klant op kantoor. Volgens de receptie was het een “aardige” en “kalme” kerel van ergens achter in de veertig. Ik ging naar de ontvangsthal met pen en papier, schudde de man de hand en vroeg wat ik voor hem kon doen. Hij vroeg of we niet ergens één-op-één konden zitten. En misschien kon hij nog een kopje koffie krijgen? Liefst met een … Lees verder Komt er een klant op kantoor