Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel.

“Rijst met ketchup? Echt waar? Ik begrijp dat je je rijst smaak wil geven. Maar met ketchup? Misschien als je studeert, op kamers woont, niet zo snel wat anders hebt om door je rijst te doen, dan ligt de fles ketchup nog wel voor de hand. Maar als je de leeftijd hebt om een fatsoenlijke maaltijd te koken dan doe je dat toch niet meer? Dan bewaar je de ketchup toch voor patat en hamburgers of bitterballen en kipvleugels? Ik kan mij echt niet voorstellen dat iemand zijn rijst met ketchup eet.”

Aldus een collega tijdens de werklunch toen ik had verteld dat ik mijn rijst met ketchup eet. Gewoon. Omdat ik dat doe. Ik vind het lekker, wat ketchup door mijn rijst. Weet ik het of dat culinair verantwoord is. Ik vroeg de collega naar alternatieven en hij kwam met pindasaus, kruiden, misschien wat zout, beetje peper, een kennis van hem is dol op chilisaus (ga ik mij absoluut niet aan wagen) en dan heb je nog knoflookpoeder, stukjes gesneden spinazie en een gebakken ei is ook erg lekker.

Maar ketchup? Nee. Echt niet. Onbestaanbaar. Je verzuipt je rijst toch niet in zo’n saus? Een gruwelijke aanslag op de papillen. Kom op zeg.

Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.