Ethan Coens (kortstondige?) solocarrière wordt nog niet zo hoog gewaardeerd als die van zijn broer Joel. De filmpers haalde de neus op voor Drive-Away Dolls en reageerde nog zuurder op Honey Don’t!.

Totaal onterecht, als je het mij vraagt.

Ik vond Drive-Away Dolls een lekker prettig gestoorde komedie en toen ik Honey Don’t! in de goed gevulde bioscoopzaal zag bleek het publiek (en dan bedoel ik niet het Letterboxd- of IMDb-publiek dat gepassioneerd scores uitdeelt en gedetailleerd uitlegt waarom een film al dan niet is mislukt maar het publiek dat met popcorn en frisdrank van de film wil genieten) er een heel andere mening op na te houden dan de mopperende filmpers en werd er regelmatig gelachen om de smakelijke zin en onzin van Honey Don’t!. Melig, chaotisch, licht idioot met een serieus toontje en met leuke rollen van Charlie Day, Chris Evans, Margaret Qualley en Aubrey Plaza.

Zo’n beetje wat je kan verwachten van de Coens. Maar die stijl is nu dus ongewenst.

Ik meen ergens te hebben gelezen dat Coen en vrouwlief Tricia Cooke nog zeker één film aan dit rijtje willen toevoegen. Voor een zogenaamde Queer-trilogy. Er is in elk geval publiek voor. Ieders favoriete blogger heeft er hoe dan ook veel zin in.

Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.

Honey Don’t! op IMDb.