De Pilaren van Tôth.

Het klinkt zo simpel: bereik de negen pilaren van Tôth en win een godsgeschenk. Honderdduizenden spelers hebben het geprobeerd. De weg naar Tôths grote pilaren is lang en vol obstakels. Met pech val je in sterk stromend water. Blaast een storm je weg.

Je moet blijven spelen. Er is geen pauzestand. Personages gaan dood. Het landschap van Tôth vult zich, heel gestaag, met uit pixels opgebouwde gestorven karakters. Dode poppetjes die langzaam ontbinden.

Iedereen wil het godsgeschenk winnen. En dus houden de spelers vol. Om weer opnieuw te beginnen. Met een nieuw personage. Opnieuw. En opnieuw. Steeds weer opnieuw. Op weg naar de pilaren van Tôth.

Regen en experiment

Niemand op kantoor. Buiten regen en donder en een stevige fluitwind. Hij weet, dit is perfect voor het experiment: de kleine paarse knop in de kelder, verstopt in een kluis, helemaal achterin, bij een nooit geopend luik. Niemand die ervan weet. Of heeft er ooit op heeft gedrukt. Want als dat misgaat, met die kleine paarse knop…

Maar niet nu. Niet met dit weer. Bevend en met luid bonzend hart raakt hij het kleine paarse knopje aan. Hij haalt diep adem. En d

Manou de zandsurfer

Manou is zandsurfer. De allerbeste. Hij surft op het door hem gebouwde surfplank over de vele zandbergen, wint elke competitie, breekt record na record. Manou wordt aanbeden, is de held van zijn tijd. Er is niemand die zo elegant zandsurft als hij.

Manou vindt het geweldig, maar veel meer is er ook niet te doen. Wat wil je, in een wereld waar oceanen lang geleden zijn opgedroogd. Wat anders kan je nog doen, als je leeft tussen al dat zand. Wat anders dan zandsurfen, dag en nacht.

Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.