In X2 worden de Mutanten nog steeds opgejaagd. Wat dat betreft is er weinig veranderd sinds deel één. Wel is de strijd verhard en neemt het wantrouwen toe. Demonstranten gaan de straat op om te protesteren tegen de genetische buitenbeentjes. Een groep soldaten dringt de Mutantenschool binnen om de genetisch afwijkende kinderen te ontvoeren. En als een Mutant bij wijze van spreken uit de kast komt staan de ouders niet echt te springen van enthousiasme.

De groeiende haat verhoogt de druk op de Mutanten. Hoelang blijft het vanzelfsprekend om partij te kiezen voor de vredelievende professor X? Wanneer lopen “zijn” studentjes over naar Magneto, die met minachting kijkt naar Homo Sapiens? Hoelang nog voordat het echt oorlog wordt? Voor zover het überhaupt nog geen oorlog is. Een onverwachte samenwerking moet het ergste voorkomen en dubbele agenda’s zorgen voor nog meer escalatie.

Er lijkt meer op het spel te staan. De personages krijgen meer aandacht. In een zijplot ontdekt Wolverine waar hij vandaan komt. Met een kleine terzijde toont zelfs Magneto nog iets van gevoel. En William Stryker (perfect gespeeld door Brian Cox) is een waardig nieuwe tegenstander.

Ik durf wel te beweren dat X2 grootser en dieper is dan zijn voorganger. Topvervolg.

Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.

X2 op IMDb.