Short Cuts. Kleine stukjes uit de levens van de Amerikaanse middenklasse. Robert Altman selecteerde een paar verhalen van Raymond Carver en veegde ze samen voor een rijk mozaïek. De cast is net zo indrukwekkend. Tom Waits, Julianne Moore, Jack Lemmon, Jennifer Jason Leigh, Chris Penn, Andie MacDowell, Madeleine Stowe, Robert Downey Jr. en meer waren door Altman gevraagd om mee te doen.

Short Cuts is geen netjes afgerond drama. Daar gaat het niet over. Altman is meer bezig met de weerbarstigheid van het leven. De uitdagingen en (on)aangename verrassingen, het absurde toeval en de bizarre wendingen. Hoe onze paden kunnen kruisen en buigen zonder dat we het doorhebben. De consequenties zijn levensbepalend. Iemand sterft. Een ander blijft leven. En daarna gaat alles weer door. Want ook de wereld blijft gewoon draaien.

Na de aardbeving in de finale impliceert Short Cuts meer levensverhalen. Want er is nog zoveel meer om te vertellen. Te observeren. Het oeuvre van Carver biedt genoeg stof voor een vervolg. Het mozaïek groeit en groeit en krijgt nieuwe stukjes. Er zou een scenario klaarliggen, dat ligt inmiddels stof te happen in de kelder van Hollywood. Misschien is dat ook beter zo. Een klassieker als deze heeft geen vervolg nodig.