Ik vond Turks Fruit tussen de aanbiedingen. Niet op Videoland, Netflix, Pathé Thuis, HBO Max of Prime Video, nee, nee, nee en nee en nog eens nee, de Hollandse glorie lag in de verzamelbak van een klein winkeltje waarvan ik de naam weer ben vergeten en de eigenaar verrast opkeek dat iemand de sterk afgeprijsde dvd wilde hebben. Wie koopt tegenwoordig nog het ouderwetse schijfje?

Goddorie, dacht ik. De rebel van de jaren zeventig. De branieschopper die stond voor bravoure en seksuele vrijheid en heel Nederland naar de bioscoop deed rennen voor de pikante scènes. Daar lag hij dan. In de uitverkoop. Nederlands filmtrots. In de aanbiedingenbak. Voor drie euro.

En ja, ik heb zo mijn mening over Turks Fruit, ik vind dat Jan Wolkers’ boekverfilming zich behoorlijk overschreeuwt terwijl het uit alle macht tegen heilige huisjes schopt, toch had het iets treurigs om het stukje Nederlandse filmgeschiedenis in die uitverkoopbak te zien liggen, omringd door filmtroep die nog nooit de bioscopen heeft gehaald.

Goed, toegegeven, ergens moest ik er ook wel om gniffelen. Tot zover de zogenaamd klassieke status van Turks Fruit dacht ik. Maar toch. Deze dvd verdiende een beter lot.

Puur en alleen daarom heb ik het ouderwetse schijfje gekocht.

Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.

Turks Fruit op IMDb.