Een man in glitterjas op straat, volgende week mijn herkansing en dit weekend Pride. Uiteraard zag ik ook films. En series. Het beste waarover ik schreef in de maand juli. Dit keer zonder echte rangschikking. Want uiteindelijk is alles wel een soort nummer één.
Jurassic World Rebirth (Bioscoop)
“Toegeven, de nieuwigheid is er sinds de jaren negentig wel van af. En hé, ieder zijn mening. Maar de kritiek op deel zeven is wel erg fel. Zo slecht vond ik Jurassic World Rebirth echt niet.”
Predator: Killer of Killers (Netflix)
“Predator: Killer of Killers is het veelbelovende eerste deel van wat wel eens een geweldige nieuwe filmserie kan worden.”
“Of misschien omdat ik de documentaire zie als zeer effectieve antireclame voor het stierenvechten (alhoewel ik mij afvraag of Albert Serra die bedoeling had) en tegen de voorstanders kan zeggen: kijk naar Tardes de soledad en vraag je daarna af of deze “traditie” (wat gewoon neerkomt op dierenmishandeling) nog bestaansrecht heeft.”
Late Night with the Devil (Netflix)
“Ik geloof best dat Late Night with the Devil zoveel meer te vertellen heeft, voor mij is het boven alles de bedwelmende droomstemming die blijft hangen. De schemerwereld tussen slapen en waken.”
“Hoe fout en grensoverschrijdend zijn gedrag ook werd, Frank ging er vol voor. Shameless. Schaamteloos. Wat hij uitspookte grenste aan het potsierlijke (en die grens werd gerust overschreden) maar misschien had ik daar stiekem wel bewondering voor. Frank was branie. De eeuwige rebel. Hij droeg een aura van enthousiaste jongensenergie. Afstotelijk en charmant.”
“28 Years Later heeft meer “moois” te bieden, de eerste beelden met de Teletubbies zijn onvergetelijk. Geen idee waarom Danny Boyle en Alex Garland het viertal kozen als opener, het resultaat is fantastisch.”
Je kan mij volgen via Letterboxd en Bluesky.