Wat is er leuker dan muziek luisteren? Het rangschikken! Rolling Stone publiceerde dit jaar een nieuwe lijst van 250 beste zangers. Namen zijn weggevallen, toegevoegd of in de lijst gebleven. Mooi, zo’n nieuwe rangschikking. Maar ik heb er toch wel wat vragen over. Ik bedoel, geen Tom Waits of Joe Cocker, maar wel godbetert Ozzy Osbourne? Natuurlijk, de beste stuurlui staan aan wal. Om die … Lees verder Suggestiezangers
Ik beschouw A Star is Born, van en met Bradley Cooper, als het type oorwurm dat nog genoeg artisticiteit bezit om weg te blijven van het makkelijke poplied. Een bekend liefdesverhaal met een ruw randje. Hoe anders is Maestro, waarin Cooper de enigmatische componist en dirigent Leonard Bernstein speelt. Verwacht hier niet het hoge swinggehalte van A Star is Born, de stevige vocaliteit van Lady … Lees verder Maestro
“Die Hard is de ultieme Kerstfilm.” Ik denk dat deze uitspraak in de loop der jaren nog beroemder is geworden dan de klassieker zelf. En ik dacht altijd, de film waarin Bruce Willis het als politieagent John McClane opneemt tegen een groep blonde, langharige Duitsers die zich voordoen als terroristen, met als gevolg een knetterharde, bloederige oorlog in een toonaangevend kantoor dat ten onder gaat … Lees verder Die Hard
Altijd fijn om filmtips te krijgen. Zo raadde iemand mij Incantation aan, een griezelwerkje op Netflix in de stijl van de zogenaamde “gevonden video”, geïnspireerd op een waargebeurde tragedie. Een “doodenge” en “aangrijpende” horrorfilm, aldus de tipgever. Dat moest ik natuurlijk zelf eens beoordelen. Li Ruo-nan is jarenlang gescheiden geweest van dochter Dodo. Als de twee de draad oppakken in een nieuw huis, duikt er … Lees verder Incantation
Met al die epische saga’s, uitbundige satires en hyper kinetische animaties die het bioscoopaanbod domineren zou je bijna vergeten dat het ook anders kan. Stiller. Kleiner. Meer bescheiden en ingetogen. Een wandeling door het park in plaats van een ritje in de botsauto’s. Denk aan The Quiet Girl. Aftersun. Of Aki Kaurismäkis Fallen Leaves. De regisseur van ironische humor en ontroerende verstilling is terug met … Lees verder Fallen Leaves
De ruim duizend pagina’s tellende roman De Gebroeders Karamazov wordt beschouwd als het beste boek ooit. Ik besloot het monster een kans te geven. Fjodor Dostojevskis verrassend soepele pen (die wel de neiging heeft om zich te verliezen in wijdlopig meanderende stukken) zoog mij zo sterk in het verhaal dat ik de pagina’s in drie maanden heb verorberd. Nu kan ik natuurlijk meepraten met de … Lees verder De Gebroeders Karamazov (Fjodor Dostojevski)
Na de gruwelen van Fear Street: Part One – 1994, waarin verschillende monsters uit R.L. Stines omvangrijke oeuvre samenkwamen om dood en verderf te zaaien, nestelt Fear Street: Part Two – 1978 zich als een Matroesjka poppetje onder de vleugels van zijn voorganger. Wij worden meegenomen naar – je raadt het al – 1978. De tieners van zowel Shadyville als Sunnyville gaan naar zomerkamp. De … Lees verder Fear Street: Part Two – 1978
Wat keek ik uit naar Hardcore Never Dies, het zich in de gabberscene afspelende Nederlandse drama waarmee Jim Deddes wel eens door zou kunnen breken als ontsporende gabber Danny. Zijn monoloog waarmee de film opent is loeisterk. Deddes kijkt recht in de camera en lult in het Rotterdams wat over onze historische voorvaders en de gekte van een kantoorbaan, als het beeld wegsnijdt naar een … Lees verder Hardcore Never Dies
Monster Hunter. Milla Jovovich die, onder regie van manlief Paul W.S. Anderson, vecht tegen monsters in de woestijn. Ja. Wat zal ik hier eens over zeggen. De actie is nog te pruimen. Maar verder is dit slecht. Echt slecht. Heel erg slecht. Anderson komt met Michael Bay-bombarie, slaat dit vervolgens dood met Uwe Boll-geklungel en weet het ritme van de film verder te verzieken met … Lees verder Monster Hunter
Sonic the Hedgehog 2, het vervolg op de verrassende hit Sonic uit 2020, stond geruime tijd op mijn kijklijst. Niet alleen vanwege het blauwe spelfiguurtje, maar ook en vooral om Jim Carrey als het kwaadaardige genie Robotnik. Ook in dit vervolg is hij als vanouds manisch en zit hij nog steeds achter Sonic aan. Hij zit vast op de Paddestoelenplaneet (jawel) en heeft na heel … Lees verder Sonic the Hedgehog 2
