Ik vond Turks Fruit tussen de aanbiedingen. Niet op Videoland, Netflix, Pathé Thuis, HBO Max of Prime Video, nee, nee, nee en nee en nog eens nee, de Hollandse glorie lag in de verzamelbak van een klein winkeltje waarvan ik de naam weer ben vergeten en de eigenaar verrast opkeek dat iemand de sterk afgeprijsde dvd wilde hebben. Wie koopt tegenwoordig nog het ouderwetse schijfje? … Lees verder Turks Fruit
Ik introduceer een nieuw begrip: “Bijbelse intensiteit”. Van toepassing op films die groots gaan, en dan bedoel ik ook echt gróóts, met een epiek zo liefdevol dat je zelfs de extreemste scènes een stevige knuffel geeft. Bijbelse intensiteit betekent oprechte heldenverering. Extreme weerstand van de tegenpartij. Met de grootst mogelijke inspanningen maar zonder een druppeltje zweet te verspillen worden uitdagingen overwonnen. Bijbelse intensiteit is film … Lees verder Bãhubali: The Beginning
Met 2026 aan de horizon is dit de laatste maandelijkse filmtoplijst van het jaar. In de eerste week van januari maakt ’s Nederlands populairste blog de dertig beste filmtitels van 2025 bekend. En wat is het spannend, beste lieve lezer, want welke film grijpt de koningspositie? Daar wordt nog druk over gediscussieerd. Maar nu: de beste films waarover de filmjunk schreef in november. X-Men: Apocalypse … Lees verder Filmtips november 2025
Ringu, de Japanse spookfilm die zich begin jaren nul ontwikkelde tot één van de belangrijkste horrorsensaties uit de filmgeschiedenis, is onbehagen. Iets zien vanuit je ooghoek. Of horen net boven fluisterniveau. In de droefgeestige vertelling is een geheimzinnige videoband de grote boosdoener. Als iemand de band heeft bekeken (of zoals dat nu gaat wat heeft rondgeklikt op YouTube) rinkelt de telefoon (zal tegenwoordig wel een … Lees verder Ringu
Plots wordt er geschoten. Een aanslag tijdens de jaarwisseling. De politie organiseert een zoektocht, politici bemoeien zich ermee en kibbelen over de strategie. De stad is in paniek. Intussen loopt de dader nog steeds rond, geduldig wachtend om opnieuw aan te vallen. Want de onzichtbare schutter is nog lang niet klaar. Er gaan meer aanslagen komen. Wanneer? Waar? Niemand weet het. Zolang de scherpschutter geen … Lees verder To Catch a Killer
Penis. Het woord wordt in Penis Dimension bejubeld door Mothers of Invention bandleden Mark Volman en Howard Kaylan, groupies Janet en Lucy gaan net niet over hun nek. Want, “penis”. Iew. Gatver. Rotwoord. Wanstalig. Kokhalzen. Klinkt zo denigrerend, “penis”, als iets wat je vreselijk graag wil vermijden. Typisch Frank Zappa om op dat woord een muziekscène te schrijven voor het benevelende 200 Motels, een “film” … Lees verder 200 Motels
Tara is met vriendinnen op vakantie. Haar doel: seks. Liefst met Badger. Een nachtje samen en dan eindelijk geen maagd meer. Helaas lijkt Badger minder geïnteresseerd. Een andere “kandidaat” is Paddy, een onverdraaglijke mug die het onschuldige bloed van Tara heeft geroken. Nou ja, denkt Tara. Als het niet met Badger zal gebeuren dan misschien toch met hem? Maar voelt zij zich wel goed bij … Lees verder How to Have Sex
Met Death Race 2000 bezocht ik voor de allerlaatste keer de zotte wereld van auto’s als moordwapens. Deels omdat ik nieuwsgierig was naar het door Roger Corman geproduceerde origineel, deels omdat David Carradine en Sylvester Stallone de hoofdrollen spelen. Hoe die twee in dezelfde film zijn beland? De terughoudende Carradine wilde dolgraag iets anders dan Kung Fu, rauwdouwer Stallone werd gecast naar aanleiding van zijn … Lees verder Death Race 2000
Met het overweldigende filmaanbod van zowel oude als nieuwe titels is het maar goed dat liefhebbers je op weg kunnen helpen. Deze keer: de beste films waarover ikruikversemosterd schreef in oktober. Black Dynamite (DVD) “Black Dynamite is de perfecte parodie op genreklassieker Shaft en de beste film die Abrahams en de gebroeders Zucker nooit hebben gemaakt. Liefdevolle bespotting die ook op zijn flauwste momenten nog … Lees verder Filmtips oktober 2025
Beverly Hood is slecht. Niet gewoon slecht, maar echt verschrikkelijk diep treurig weerzinwekkend slecht. Denk aan ondermaats acteerwerk, dubieuze drag, suffe dialogen, fletse belichting en een einde zo gruwelijk nietszeggend dat het pijn doet. Beverly Hood is ook misleidend. Op de hoes wordt geadverteerd met het filmdebuut van Destiny’s Child, de cameo van de drie jonge vrouwen duurt nog geen vijf minuten. Tot zover hun … Lees verder Beverly Hood
