In Hoe word ik beroemd schrijft Lenneke van Ingen: “Een relatie werkt pas echt wanneer er van twee kanten geïnvesteerd wordt. Zend dus niet alleen jouw boodschap, maar betrek je publiek er echt bij. Heb een dialoog. (…)Breek de muren tussen jou en je fans af.” Aha. Dus daar gaat het mis. Ik voer geen dialoog met mijn lezers. Er staat een spreekwoordelijke muur tussen … Lees verder Hoe gaat het
Beste lieve mevrouw die met twee tassen vol (ongetwijfeld gekreukelde) blikjes en plastic flesjes in de Albert Heijn bij de defecte flessenautomaten stond en een dialoog voerde met de vakkenvuller die intussen doodgemoedereerd zakjes chips in de vakken bleef duwen, (“is er een indicatie wanneer de automaten het weer doen?” “ergens volgende week, denk ik” “is er iemand die dat met zekerheid kan zeggen?” “dat … Lees verder Niet zo handig
Dit is de show van Monsieur Stin. Episode#8: Haar & Kam. De show wordt ingeleid door een guitig gitaartokkeltje. Vanaf de eerste noot weet je, ah, het is weer tijd voor de show van Monsieur Stin. *guitig gitaartokkeltje* Verteller: hallo lief thuiskijkpubliek! Hoe laat is het? Lief thuiskijkpubliek: het is tijd voor Monsieur Stin! Verteller: dat kan harder! Lief thuiskijkpubliek: tijd voor Monsieur Stin! Verteller: … Lees verder Monsieur Stin#8: Haar & Kam
Dertienhonderdzestien dagen lang was Roman Reigns (aka “Head of the Table” of “Tribal Chief”) de onverslaanbare kampioen van WWE. Het gezicht van het bedrijf. De drager van de Universal Championship. De coole antagonist die met ogenschijnlijk gemak de vierkante ring domineerde en zijn tegenstanders keer op keer versloeg. Hij wist dat hij goed was en die zelfverzekerde houding gaf hem een aura van grootsheid. Reigns … Lees verder Dertienhonderdzestien dagen Roman Reigns
Van het weekend werd ik wakker met de eerste zes woorden van onderstaand verhaal. Ik vond de zin te mooi om te laten liggen. Na lang associeren en broeden is dit eruit gekomen. Er is een café zonder voordeur. Dat is symbolisch bedoeld. Iedereen is altijd welkom. Leuk bedacht, maar de gemeente is niet blij. Voordeuren zijn verplicht. Dat staat in de regels. Het zou … Lees verder Café zonder voordeur
Onderstaand stukje is geïnspireerd door Bambi en refereert naar die ene specifieke scène waar iedereen het altijd over heeft. Bambi is bezig met het ontdekken van de wereld en probeert alles bij naam te noemen. Dit leidt tot oh zoveel hilariteit bij zijn bosvriendjes Stampertje en Bloem, die hem oh zo geduldig corrigeren. Ik dacht, laat ik deze scène eens herschrijven. Maar dan met Bambi’s … Lees verder Bambi stelt vragen
Achter het verhaal. Welk beeld, woord, zin, detail, nieuwsbericht of gedachte-experiment prikkelt mijn verbeelding en smeekt om een nadere uitwerking, leidend tot een al dan niet bevredigende conclusie? Deze keer: “Afscheid van Daniël Boïcan”. Over het loslaten van een romanpersonage en boeken die nooit geschreven zullen worden. Eigenlijk wil ik Daniël Boïcan helemaal niet loslaten. Twintig jaar lang al cirkel ik om hem heen als … Lees verder Afscheid van Daniël Boïcan
Achter het verhaal. Ofwel, welk beeld, woord, zin, detail, nieuwsbericht of gedachte-experiment prikkelt mijn verbeelding en smeekt erom verder uitgewerkt te worden, leidend tot een al dan niet bevredigende conclusie? Deze keer: “Ontkookte generatie”. Over koken en millennials. Volgens onderzoek zouden mijn generatiegenoten zich minder uitsloven in de keuken. Waarom moeilijk doen als je ook een voorverpakte maaltijd kan opwarmen. Of een plekje kan reserveren … Lees verder Ontkookte generatie
Dit is de show van Monsieur Stin. Episode#7: Tommetje Kroes. De show wordt ingeleid door een guitig gitaartokkeltje. Vanaf de eerste noot weet je, ah, het is weer tijd voor de show van Monsieur Stin. *guitig gitaartokkeltje* Verteller: hallo lief thuiskijkpubliek! Hoe laat is het? Lief thuiskijkpubliek: het is tijd voor Monsieur Stin! Verteller: dat kan harder! Lief thuiskijkpubliek: tijd voor Monsieur Stin! Verteller: wie? … Lees verder Monsieur Stin#7: Tommetje Kroes
Beste supermarktklanten bij de flessenautomaat, Het valt niet mee, hè, het inleveren van lege blikjes en plastic flesjes. Alles moet ongedeukt in de machine. Vaak is één van de twee apparaten kapot en moet iedereen in een lange rij staan. Met een beetje pech zijn trouwens al die flessenautomaten kapot. Kan je je lege blikjes en plastic flesjes weer meenemen naar huis. Begrijpelijke frustraties. Je … Lees verder Advies voor bij de flessenautomaat
