Beste lieve mevrouw die met twee tassen vol (ongetwijfeld gekreukelde) blikjes en plastic flesjes in de Albert Heijn bij de defecte flessenautomaten stond en een dialoog voerde met de vakkenvuller die intussen doodgemoedereerd zakjes chips in de vakken bleef duwen,

(“is er een indicatie wanneer de automaten het weer doen?”

“ergens volgende week, denk ik”

“is er iemand die dat met zekerheid kan zeggen?”

“dat weet ik helaas niet”

“de manager toch wel? Haal de manager maar dan vraag ik het hem wel”

“die is bezig”

“waarmee?”

“met managen”

“kan ik anders mijn telefoonnummer achterlaten, dat jullie mij bellen als de automaten weer werken?”

“nee mevrouw, excuses”

“ik kan toch niet teruggaan met twee volle tassen? Kan ik ze dan niet hier laten? Dat ik later terugkom om de flesjes en blikjes alsnog in te leveren?”

“helaas worden ze dan weggegooid”

“dit is niet zo handig, hè, dit is echt niet zo handig, want nu moet ik terug met twee volle tassen en mag ik het allemaal lekker zelf uitzoeken, ik vind dat echt helemaal niet handig”),

bij de ingang van deze Albert Heijn hangt een A2 met daarop in beste wel grote letters de mededeling dat er vanaf 3 mei nieuwe flessenautomaten staan die minder storingsgevoelig zijn en dat dan de blikjes en plastic flesjes weer ingeleverd kunnen worden.

Dat de beste lieve mevrouw het weet.

En de vakkenvuller trouwens ook.