Dit is de show van Monsieur Stin. Episode#16: Nieuwe muziek. De show wordt ingeleid door een guitig gitaar Regisseur: en stop maar. Ja. Stop daar maar mee. Geen guitige gitaartokkels meer bij deze productie. Volgens kijkersonderzoek wil niemand het gitaargetokkel meer horen. Bij deze show hoort een heel ander geluid. Dus die gitaar gaat weg. Ik wil hier geen gitaar meer horen of zien. Verteller: … Lees verder Monsieur Stin #16: Nieuwe muziek
X3.73 Het berghok verscheen zomaar op een dag in een willekeurig kantoorpand, met “X3.73” op zijn deur. Niemand dacht er wat van. Want, nou ja, het was een berghok. Zo spannend is dat niet. Of wel dan? Tot er mensen verdwenen. En meer berghokken verschenen. Niet alleen in kantoorgebouwen. X3.73 werd gezien op de gekste plekken. In huizen. Bossen. Onder water. In de lucht. Fietstunnels. … Lees verder Zeerkleinegriezelstukjes #2
“Ze gaan vaccineren” zei de vrouw met blond krulhaar en hese rokersstem. “Dan wéét je toch dat de corona-hysterie totale onzin is! Dat we met zijn allen keihard gemanipuleerd worden!” “Hoezo?” vroeg de barman. “Mijn broer is hartstikke ziek geworden net voor de vaccinaties begonnen en is nu nog aan het revalideren. Die is zo sterk als een os hoor. En dan krijgt hij corona … Lees verder Herinneringen aan corona #4
Dit is de show van Monsieur Stin. Episode#15: Meeuw. De show wordt ingeleid door een guitig gitaartokkeltje. Vanaf de eerste noot weet je, ah, het is weer tijd voor de show van Monsieur Stin. *guitig gitaartokkeltje* Verteller: hallo lief thuiskijkpubliek! Hoe laat is het? Lief thuiskijkpubliek: het is tijd voor Monsieur Stin! Verteller: dat kan harder! Lief thuiskijkpubliek: tijd voor Monsieur Stin! Verteller: wie? Lief … Lees verder Monsieur Stin #15: Meeuw
In 2020 moest iedereen thuiswerken. Toen ik voor de allereerste keer achter mijn bureau zat (toen nog met twee best wel zware beeldschermen), wachtend op het eerste telefoontje van de klagende abonnee, was het of de werkstress mijn privédomein binnendrong. Ik hield mijzelf voor dat het tijdelijk was. Thuiswerken gold als noodmaatregel. Als de ziekenhuiscijfers het toelieten kon iedereen weer terug naar kantoor. Maar toch. … Lees verder Herinneringen aan corona #3
15 maart, 2020. Corona, pas “geland” in Nederland, mocht absoluut niet verder verspreid worden. Daarom moest de horeca op slot. Even voor de horeca-sluiting (de eerste in een reeks jojo-beslissingen van de overheid) had Jaap van Dissel al gewaarschuwd: geen handen schudden, hou minstens anderhalve meter afstand, hoest en nies in je elleboog. En nu moesten dus de kroegen en restaurants hun deuren sluiten. Die … Lees verder Herinneringen aan corona #2
In de metro, op weg naar de bioscoop voor Mickey 17, begon mijn maag te protesteren. Ik heb dat eerder meegemaakt. Een stevige irritatie die langzaam wegzakt en dan opnieuw gaat irriteren. In dit geval bewoog de kramp niet naar beneden maar naar boven. Mijn mond vulde zich met speeksel. Op mijn voorhoofd verscheen een dikke laag zweet. Ik wilde zitten, mijn ogen sluiten en … Lees verder Maag
In de begindagen van corona, toen het virus Nederland nog niet had bereikt, verhuisde ik naar een bescheiden woonstudio van vijfentwintig vierkante meter. Mijn echte eerste eigen huisje, diep in Amstelveen. Ook mijn werk veranderde van plek. Het karakteristieke Jacob Bontiusplantsoen, waar ik in de bloedhete meimaand van 2014 was begonnen als klantenservicemedewerker, werd verruild voor een sfeerloos betonnen blok in de buurt van de … Lees verder Herinneringen aan corona #1
Eind 2019 was ergens in China het superbesmettelijke en potentieel dodelijke coronavirus begonnen met slachtoffers maken. Ik maakte mij nog niet zo druk. Ook toen het virus Nederland bereikte dacht ik “het zal wel loslopen.” Pas toen steden over de hele wereld bruusk op slot gingen en er officieel sprake was van een monsterlijke pandemie begreep ik de ernst van de situatie. Vijf jaar later … Lees verder Herinneringen aan corona
“Ik heb mij toch een zin bedacht: ‘Met een swag waar Kanye West jaloers op is paradeert Leo het politiebureau binnen.’” “Oké.” “Een mooie zin!” “Het is… creatief. Bijzonder.” “Jij schrijft die stukkies toch?” “Zekers.” “Nou, dan kan je over deze zin schrijven. En dan schrijf je er nog een zin bij, en nog één, en nog één…” “En waar moet ik er dan over … Lees verder “Ik heb een zin bedacht”
