Na de eerste aflevering van Half Man, de nieuwste hit van en met Richard Gadd, weet ik, dit gaat niet goed aflopen. Stiefbroers Niall en Ruben (“brothers from another lover”) zijn tegengestelde karakters in een ziekelijke afhankelijkheidsrelatie van aan- en afstoten. Het kan niet anders of dit eindigt met een catastrofale botsing. Op de bruiloft van Niall, in een schuur, wordt de slepende strijd eindelijk uitgevochten. Ouderwets vuistwerk. Broeder tegen broeder.

Maar hoe de gruwelijke confrontatie zal verlopen en wie als winnaar wegloopt, daar geeft de miniserie lang geen duidelijk antwoord op. We moeten het per aflevering doen met kleine vertraagde flarden waarin van alles gesuggereerd wordt. Half Man houdt de spanning lang vast en speelt plagerig met de verwachtingen.

Omdat Gadd twee complexe personages heeft geschreven is het ook moeilijk partij kiezen. Ruben is de misogyne hufter die erom vraagt in elkaar te worden geslagen, zijn misdadige gedrag komt wel ergens vandaan. En Niall heeft het erg lastig met zijn seksualiteit maar verzet zich ook tegen de liefde van anderen.

De ontknoping in de schuur is ongepolijst en bruut. De onvermijdelijke uitkomst van een jarenlang borrelende broedertwist. Niet wat je hoopt maar wel wat er gebeurt. Een ander eind zou gewoon niet passen.

Ingesproken versie van dit stukje: