Noem mij maar naïef maar ik heb altijd een romantisch beeld gehad bij de officiële bevestiging van intergalactische buren. Zie je nou wel dat we niet in ons eentje ronddraaien in het oneindig grote universum. Als in de loeispannende achtervolgingsthriller Disclosure Day beelden van buitenaardse wezens worden gedeeld via sociale media en nieuwskanalen is de reactie minder romantisch.

Want het is niet niets, het besef van ander leven buiten onze wereld. De maatschappij ervaart een diepe, misschien zelfs traumatische shock. Hoe ga je dit in godsnaam verwerken? Zoals de nieuwslezeres zich in de machtige laatste akte afvraagt, wat doet de kennismaking met buitenaards buren met ons geloofssysteem? Onze normen en waarden? Wetenschappelijke kennis? En als er echt leven buiten onze vertrouwde aardbol bestaat, wat houdt zich dan nog meer schuil buiten onze horizon? Is er dan, heel misschien, ook zoiets als een God…?

Disclosure Day laat zien waar ik nooit bij stil heb gestaan in deze situatie: alles wordt overhoop gehaald. Niets is meer zeker. Als “E.T.” zich voor de allereerste keer vertoont is dat niet alleen een opwindende ontdekking. Het is ook, en misschien wel nog meer, een onzeker en beangstigend nieuw hoofdstuk. En dat is waar Steven Spielbergs nieuwste wat mij betreft echt over gaat.