Season of the Witch. Ik was voorbereid op het ergste. Het allerergste. Een zware onvoldoende. Want dit is één van de beruchte schandvlekken op de acteercarrière van Nicolas Cage. Zodra hij zijn eerste tekst opzegt vraag je je af waarom hij in godsnaam “ja” zei tegen het script. Ik zat klaar om de armoedige horror tot op het bot af te branden, dat er alleen een zielig hoopje as over zou blijven.

Bleek het dus hartstikke mee te vallen met de povere filmkwaliteit.

Season of the Witch is inderdaad geen prijswinnende cinema maar wel een aangenaam rammelende b-horror over heksen, demonen, zombie-monniken en andere griezels, voortgestuwd door een onzinplot wat uit elkaar valt als je er te lang over nadenkt. Dit is smakelijke pulphorror, waarbij de gotische sfeer prevaleert boven de graatmagere inhoud.

Dus: in dit geval geen sarcastische opmerkingen, geen opsomming waarom Season of the Witch zogenaamd is mislukt en geen toevoeging aan het lijstje van slechtste films ooit. Cage voelde zich naar eigen aangetrokken door het hoge campniveau en is duidelijk in zijn element als ridder die verbitterd terugkeert van de Kruistochten. Niet zijn beste film maar zeker ook niet zijn beroerdste. Pers en publiek hoonde het weg, ik vond het een heerlijk fout griezelfilmpje.