Voor ik woorden vuil maak aan de nieuwste War of the Worlds wil ik eventjes terug in de tijd, naar de verfilmingen van H.G. Wells’ sciencefictionboek die ik het beste ken. Om mijzelf eraan te herinneren dat er ook nog goede kwaliteit bestaat.

In 1953 koppelde Byron Haskin met The War of the Worlds de buitenaardse indringer aan de eerste twee Wereldoorlogen en liet hij stap voor stap zien wat er zou kunnen gebeuren in het geval van een buitenaardse invasie. Ondanks de knullige effecten is deze versie nog steeds een meesterwerk.

De War of the Worlds van Steven Spielberg uit 2005 komt echt tot leven als hij het ietwat geforceerde familiedrama loslaat. Dan zijn er gigantische tripods die brommend vanuit de grond of het water omhoog komen en hun slachtoffers met laserstralen tot as reduceren. Schreeuwende massa’s die elkaar in paniek klem zetten. Overvolle boten met wanhopige vluchtelingen.

*zucht* En dan is er nu dus… Filmwrak War of the Worlds uit 2025. Ofwel: anderhalf uur staren naar computercommando’s en het bloedchagrijnige gezicht van Ice Cube. De filmramp sloeg de bioscopen over en eindigde op Amazon Prime. Het streamingsplatform hecht niet altijd waarde aan kwaliteit (ik kijk naar Bad Slippers van en met Ruben van der Meer) dus waarom ook niet deze ravage.