Maggie Gyllenhaal heeft The Bride! zo stevig volgestouwd met ideeën dat de film net niet uit elkaar barst. Het begint met Mary Shelley (Jessie Buckley, de meer dan terechte Oscarwinnaar van Hamnet) die haar publiek lekker maakt voor een vervolg op Frankenstein en besluit dat Ida (ook Buckley) het nieuwe hoofdpersonage wordt en gebruikt haar als gastlichaam maar voor het verhaal kan beginnen tuimelt Ida van de trap en breekt haar nek en wordt op verzoek van het monster van Frankenstein (de altijd fantastische Christian Bale) weer tot leven gebracht door Euphronious omdat het monster op zoek is naar een levensgezellin maar

(*ik haal even adem*)

Ida is dus nog steeds bezeten door de geest van de lang geleden overleden schrijfster en de vraag is dus of The Bride! het gedroomde vervolg is of iets heel anders maar dat wordt nooit opgehelderd.

En dan is er nog iets met een detective, de maffia en vermoordde meisjes.

Het is veel. Heel erg veel.

Snoei de overdaad aan zijplotjes weg en The Bride! is het hectische liefdesavontuur van een monsterlijk duo. Het Gotische antwoord op Romeo en Julia. Het is de film van Buckley en Bale, die de opeenstapeling van ideeën net aan overeind houden.

Ik vond het geweldig.