Maggie Gyllenhaal heeft The Bride! zo stevig volgestouwd met ideeën dat de film net niet uit elkaar barst. Het begint met Mary Shelley (Jessie Buckley, de meer dan terechte Oscarwinnaar van Hamnet) die haar publiek lekker maakt voor een vervolg op Frankenstein en besluit dat Ida (ook Buckley) het nieuwe hoofdpersonage wordt en gebruikt haar als gastlichaam maar voor het verhaal kan beginnen tuimelt Ida … Lees verder The Bride!
Een seriemoordenaar zonder gezicht. Een anonieme gek die overal opduikt en daarna spoorloos verdwijnt. Het is een spook die nationale paniek veroorzaakt en de politie frustreert. Precies zo’n soort idioot maakte tussen eind jaren zeventig en begin jaren tachtig Amerika onveilig. Hij schoot of stak zijn slachtoffers dood en stuurde brieven met gecodeerde berichten naar de regionale kranten. Ook de politie stuurde hij brieven. Zijn … Lees verder Zodiac
Beeld je het volgende in: als vers getrainde soldaat ben je helemaal voorbereid op een eventueel gewelddadig treffen met de vijand. Je bent klaar voor de strijd en wordt ergens in de snikhete woestijn gedropt. Daar moet je wachten tot er iets gebeurt, dat je je wapen kan grijpen om de vijand vol te schieten met kogels. Er gaan dagen voorbij. Weken. Maanden. De verveling … Lees verder Jarhead
Zoveel sterren geven de lezers aan deze titel. Paul Dano (bekend van onder meer There Will Be Blood) staat met Wildlife voor het eerst achter de camera. Jake Gyllenhaal, Carey Mulligan en Ed Oxenbould zijn de hoofdrolspelers. Gyllenhaal is vader Jerry, die een baantje heeft bij een golfclub. Mulligan is moeder Jeanette, zoon Joe wordt gespeeld door Oxenbould. Als Jerry is ontslagen, gaat hij de … Lees verder Wildlife
Life is het soort film dat heel erg graag boven het genre uit wil steken en toch blijft hangen in “de moeite waard maar ook niet meer dan dat”. Het begin is nochtans veelbelovend: een groepje astronauten is in jubelstemming wanneer ze cellen van Mars in bezit krijgen. Direct begint een van hen, Hugh, met het reanimeren van de cellen en na een paar mislukte pogingen geschied een wonder. Er groeit een organisme uit de cellen die reageert op Hugh. Hij doopt dit onbekende buitenaardse wezen om tot “Calvin”.
Toen Tom Fords tweede film Nocturnal Animals begon in het kleinste zaaltje van Cinecenter, vroeg ik mij nog even af of ik niet per ongeluk in de verkeerde zaal zat. Of dat de verkeerde film werd vertoond. Het begint met corpulente, poedelnaakte vrouwen die onder de glitters zitten en enthousiast dansen. Hun bewegingen zijn in slowmotion opgenomen, wat het vervreemde element nog meer benadrukt. En dan, boem, … Lees verder Nocturnal Animals
