Voor Marty Supreme is tafeltennis meer dan het plastic balletje over de tennistafel tikken. Het is topsport. Een obsessie. Hij speelt niet alleen om punten te scoren, hij wil zijn tegenstander afmaken. Vernederen. Op de knieën dwingen. De onuitstaanbare tafeltenniskampioen (onweerstaanbaar gespeeld door Timothée Chalamet) is de koning van het tafeltennissen en iedereen die anders beweert daagt hij uit voor een wedstrijd. Dan mept hij het plastic balletje over de tennistafel tot zijn rivaal om genade smeekt.

Kan je nagaan wat er gebeurt als Marty Supreme ineens wordt verslagen. Het pingpongende wonderkind kan het verlies niet verkroppen en doet alles voor eerherstel. De krankzinnige chaos die hij op zijn pad tegenkomt – de creativiteit van Ronald Bronstein en Josh Safdie kent geen grenzen – neemt hij voor lief. Alleen het spel winnen telt. Pas als hij zich weer tafeltenniskoning kan noemen kijkt Marty Supreme om zich heen. Dan is er ruimte voor nestbouw. Voor de mensen die het dichtst bij hem staan.

Ze zullen zich ongetwijfeld afvragen hoe lang de rust duurt. Wanneer de nieuwe tegenstander verschijnt. Want natuurlijk ruikt Marty Supreme dan een nieuwe uitdaging. Staat hij klaar met zijn batje, gereed om de verse tegenpartij van tafel te meppen. Dit soort fanatisme is echt niet zomaar verdwenen.