Heretic

Twee mormoonse meisjes kloppen aan bij de heer Reed, een ietwat afzonderlijke man die leeft in een huis met weinig verlichting en somber gekleurd behang. Hij heeft zijn eigen ideeën over religie en wil weten hoe loyaal de meisjes zijn. Of zij wel weten welke regels van wie ze precies volgen. Hoe meer hij de twee uitdaagt en bevraagt en jent hoe griezeliger Heretic wordt. … Lees verder Heretic

Voor de meisjes

Voor de meisjes in Het Ketelhuis? Uitverkocht. Cinecenter? Nog vier stoelen over. Mike van Diems thrillerdrama met komische ondertoon is duidelijk populair. En de allereerste scène, waarin een klein meisje haar ongenoegen botviert op een ongenodigd speelkameraadje, is zo onweerstaanbaar bot en fout en grappig en perfect getimed dat het verwachtingsniveau onwaarschijnlijk hoog wordt. Als Voor de meisjes niet levert is dit de anticlimax van … Lees verder Voor de meisjes

The Weight of Water

The Weight of Water, naar het boek van Anita Shreve, gaat over het perfecte moordmysterie. In de late jaren 1800 worden de bewoners van een afgelegen koud eilandje opgeschrikt door een gruwelijke dubbele moord. De hoofdverdachte blijft hardnekkig de schuld van zich af werpen, uiteindelijk bungelt hij aan de strop. Wat er echt is gebeurd blijft schimmig. Voeg er een gedweeë jongedame aan toe, verwijs … Lees verder The Weight of Water

Vleesdag

Ik weet niet wie verantwoordelijk is geweest voor de distributie en programmering van Vleesdag, de bloederige Nederhorror over hardcore activisten en een boer met geweer, maar ik denk dat de gruwelfilm, gezien de super karige vertoning, niet zo heel veel kassa’s zal laten rinkelen. Om er een beeld van te geven, ik zag hem in Pathé Noord. Om tien uur ’s avonds. Op zaterdag. Ja, … Lees verder Vleesdag

Honey Don’t!

Ethan Coens (kortstondige?) solocarrière wordt nog niet zo hoog gewaardeerd als die van zijn broer Joel. De filmpers haalde de neus op voor Drive-Away Dolls en reageerde nog zuurder op Honey Don’t!. Totaal onterecht, als je het mij vraagt. Ik vond Drive-Away Dolls een lekker prettig gestoorde komedie en toen ik Honey Don’t! in de goed gevulde bioscoopzaal zag bleek het publiek (en dan bedoel … Lees verder Honey Don’t!

Berichten van een notoire zeikerd: rijst met ketchup

Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. “Rijst met ketchup? Echt waar? Ik begrijp dat je je rijst smaak wil geven. Maar met ketchup? Misschien als je studeert, op kamers woont, niet zo snel wat anders hebt om door je rijst te doen, dan ligt de fles ketchup nog wel voor de … Lees verder Berichten van een notoire zeikerd: rijst met ketchup

https://s2.dmcdn.net/v/SadKy1cmtaM6S5FBc/x360

Beverly Hood

Beverly Hood is slecht. Niet gewoon slecht, maar echt verschrikkelijk diep treurig weerzinwekkend slecht. Denk aan ondermaats acteerwerk, dubieuze drag, suffe dialogen, fletse belichting en een einde zo gruwelijk nietszeggend dat het pijn doet. Beverly Hood is ook misleidend. Op de hoes wordt geadverteerd met het filmdebuut van Destiny’s Child, de cameo van de drie jonge vrouwen duurt nog geen vijf minuten. Tot zover hun … Lees verder Beverly Hood

X-Men: First Class

Ja, ik heb heel enthousiast abusievelijk X-Men: The Last Stand overgeslagen, waarvoor mijn diepste excuses. X-Men: First Class is dus niet het derde deel. Maar dat wisten de doorgewinterde liefhebbers natuurlijk al. Ik kom er nog op terug. Na X2 keert vervolg X-Men: First Class terug naar de jaren zestig, als Erik Lensherr en Charles Xavier elkaar ontmoeten en een netelige vriendschap opbouwen. Alhoewel grootdeels … Lees verder X-Men: First Class

Jurassic Reborn

Het is mijn gewoonte om films in één keer uit te kijken, met Jurassic Reborn moest ik een uitzondering maken. In vier etappes, inclusief twee in de metro, is het mij gelukt om de eindtitels te halen. Want ik dacht, Jurassic Reborn is een grap. Dat kan niet anders. Wachten op een clou die wel erg lang op zich laat wachten is vermoeiend. Vandaar vier … Lees verder Jurassic Reborn

Late Shift

Late Shift laat zien waarom ik het aller diepste respect heb voor het verplegend personeel dat dag en nacht klaarstaat voor hun patiënten. Floria Lind (strak gespeeld door Leonie Benesch), verantwoordelijk voor de late dienst, probeert overal tegelijkertijd aanwezig te zijn, tikt patiënten en collega’s op de vingers, draagt zorg voor medicijnen, geeft aandacht aan veeleisende familie en vrienden, slikt haar frustraties in als iemand … Lees verder Late Shift