The Weight of Water, naar het boek van Anita Shreve, gaat over het perfecte moordmysterie. In de late jaren 1800 worden de bewoners van een afgelegen koud eilandje opgeschrikt door een gruwelijke dubbele moord. De hoofdverdachte blijft hardnekkig de schuld van zich af werpen, uiteindelijk bungelt hij aan de strop. Wat er echt is gebeurd blijft schimmig. Voeg er een gedweeë jongedame aan toe, verwijs subtiel naar incestueuze relaties en je hebt een met ganzenveer geschreven gotisch verhaal. Niets meer aan doen.

Helaas, er is meer. Natuurlijk is er meer.

In het heden vaart Jean James met manlief Thomas, haar zwager Rich en diens vriendin Adaline naar het eiland om de nooit echt opgehelderde gruweldaad te onderzoeken. De bedoeling is de twee werelden van The Weight of Water samen te laten komen en paralellen te trekken tussen erotische spanningen en broeierige familierelaties.

Dat werkt niet zo goed. Ik kijk veel liever naar het tedere en verknipte liefdesdrama dan naar vier doodvervelende intellectuelen die hun jaloezie opkroppen. Vervelend hoor voor Jean, dat Thomas oog heeft voor Adaline. Maar kan The Weight of Water zich alsjeblieft concentreren op de gereserveerde Maren die in 1873 een dubbele moord overleeft en ophouden met het suffe gezelschap van eind jaren negentig? Die vier wijnslurpers halen nogal de vaart uit het verhaal.

Je kan mij volgen via Bluesky, Letterboxd, Instagram en Facebook.

The Weight of Water op IMDb.