De kortfilm All the Words But the One van en met Nava Mau (ze schitterde eerder in Baby Reindeer) is intieme fluistertherapie. Meditatie. Het is een kleine en breekbare vertelling over huiselijk geweld en hoe demonen bezworen worden met liefde en vergeving. Het hoofdpersonage (gespeeld door Mau) was het slachtoffer van een toxische relatie. Tijdens een zakelijk diner ontmoet zij opnieuw haar kwelgeest.

Mau had kunnen kiezen voor schreeuwerig melodrama maar gaat juist de andere kant op. Emoties worden binnengehouden. Er is geen vergelding. Geen echte confrontatie. De pijn moet juist omhelsd worden om het een plekje te geven. Alleen zo kan het personage het donkere hoofdstuk afsluiten en weglopen van haar gekwelde verleden.

De voorzichtige benadering en gekooide emoties maken van All the Words But the One een ongemakkelijke ervaring met een urgente boodschap. Huiselijk geweld veroorzaakt gruwelijke wonden, zowel fysiek als psychisch, en mag absoluut nooit getolereerd worden.

Ik heb geen idee hoeveel van All the Words But the One autobiografisch is, Maus persoonlijke project maakt hoe dan ook diepe indruk. Het equivalent van een nagenoeg perfect kortverhaal. Iedereen verdient liefde.

Zoals Alecia Renece op het einde zingt: “I hope the world treats you kind”.

Dat hoop ik ook.

All the Words But the One is hier gratis te zien.

Mijn Letterboxd-score: 4.5/5

Je kan mij ook volgen via Bluesky.

All the Words But the One op IMDb.