Nog voor Hate to Love: Nickelback echt is begonnen wordt reclame gemaakt voor hun albums en opkomende tour. Bedoeld of onbedoeld bevestigt de muziekgroep zo het beeld van een fabrieksband. Geld verdienen is belangrijker dan het produceren van kwalitatief goede muziek. Dat sentiment zal gedurende de documentaire het voornaamste thema blijven. Ook als over de ontstaansgeschiedenis van de band wordt verteld is het lastig om niet aan hun hypercommerciële reputatie te denken.

Ergens moeten de musicerende mannen toegeven dat ze het cynisme wel begrijpen. De piek van hun carrière kwam met How You Remind Me, een ballad die non-stop op de radio werd gespeeld. Hetzelfde gold voor de andere nummers die Nickelback sindsdien uitbracht. Je kon niet ontsnappen aan de Canadese rockband en hun rechttoe rechtaan rock. Het was onvermijdelijk dat het publieke en masse een tegenreactie gaf. De opmars van het  internet hielp om die reactie een platform te geven.

Nickelback heeft altijd geprobeerd de bijtende commentaren van zich af te laten glijden. Volgens bandleider Chad Kroeger kon negentig procent weg worden gelachen, tien procent deed wel degelijk pijn. Hé, niemand pakt een gitaar op om voor de meest gehate band ooit te spelen. En als ook hun kinderen last krijgen van de haatreacties wordt het persoonlijk.

Van die schaduwzijde had ik meer willen zien. En de trailer wekt ook de suggestie dat daar meer van getoond zou worden. Maar Hate to Love: Nickelback heeft geen zin om al te diep op de netelige kwesties in te gaan. De inmiddels mythologische tegenstand is genoeg besproken. Tijd voor positiviteit. Beelden van Kroeger en zijn maten die met stralend humeur staan te biljarten en herinneringen ophalen in hun geboortedorp. En natuurlijk benadrukken dat hun muziek dan niet hoogstaand is, maar wel goed verkoopt.

Eerlijk is eerlijk, Hate to Love: Nickelback wil gewoon zoveel mogelijk Nickelback-merchandise verkopen en het imago van de band oppoetsen. Hoe vermakelijk het charmeoffensief ook wordt gepresenteerd, de Canadese rockers zullen de grootste cynici er niet mee overtuigen dat ze echt geen kwade bedoelingen hebben. Beetje gemiste kans.

Ook een documentaire over Nickelback verdient sterren. Hoeveel? Dat mag je zelf ontdekken op mijn Letterboxd-profiel.