Beste Dick,

Toen Down, de remake van jouw bejubelde Nederhorror De Lift, geen genade kende in de ogen van de strenge filmpers, wist jij meteen waar het aan lag.

Ten eerste was de timing van uitkomst buitengewoon ongelukkig. De dag dat jouw Amerikaanse horror over een moordende lift in de bioscopen kwam, zes september 2001, was drie dagen voor een gruwelijk tragedie die de loop van de recente geschiedenis zou bepalen. Omdat Down ook nog eens refereert naar terrorisme, was het beter om de première te annuleren.

Maar, er was meer. James Marshall weigerde naar jouw regieaanwijzingen te luisteren en benaderde zijn rol – en de film – zo serieus dat het pijnlijk werd. Dat kan je professionele toewijding noemen, of onnodig recalcitrant gedrag, het effect is en blijft hetzelfde: slecht spel.

Ik geloof best dat dit meespeelde bij de ondergang van Down. Alleen, ik mis nog wat. Hoe zit het met de dialogen waar Tommy Wiseau van zou watertanden? “You can say that again”? “We live in a vertical world. If you can’t trust the elevators, what the fuck can you trust”? Is dit grappig bedoeld? Zijn dit soort woorden en uitdrukkingen bekend in het Amerikaanse lexicon? Sowieso hangt er een zweem van puberale, infantiele humor over deze remake, met acteerwerk waar de gemiddelde eerstejaars theaterstudent van zou blozen.

Dan is er ook nog de klinische aankleding. De groene schermen. Down is leeggezogen van iedere charme die De Lift wel had en maakt een doodsmak nog voor het überhaupt is begonnen.

Natuurlijk zal jij geagiteerd tegenwerpen dat ik Down niet serieus moet nemen. Net zoals jij het waarschijnlijk niet serieus nam. Het is bedoeld als ironie. Satire. Een moordende lift. Dat is toch komedie? Oh, zeker. Maar ook dan presteert Down zwaar ondermaats.

Wat ik eigenlijk wil zeggen, heel misschien dat ook jij heel eventueel een klein beetje een aandeel hebt gehad in deze monsterflop? Dat jij, als regisseur, iets van verantwoordelijkheid kan nemen…?

Voor ik het vergeet, want dat is mijns inziens het grootste raadsel van Down, hoe in godsnaam kreeg jij Naomi Watts zo ver om hieraan mee te doen? (Ze wordt beschreven als “spunky reporter”…) Godzijdank brak zij kort daarna door met Mulholland Drive en bewees zo wel degelijk oog voor kwaliteit te hebben. Maar wat zij hier dan doet…?