Die Hard 2 is in potentie een prima vervolg. Bruce Willis doet weer zijn ding als John McClane, William Sadler is prima als koelbloedige rechterhand van een terechtgewezen drugsbaas en er zijn volop explosies en ratelende geweren. De beelden van het verduisterde en besneeuwde vliegveld zijn zowel prachtig als onheilspellend. Toch heb ik het gevoel dat er iets niet klopt. Alsof de toon boziger is. Cynischer. John heeft een jaar geleden een groep terroristen uitgeschakeld, is uitgebreid in het nieuws geweest, maar hoeft niet overal te rekenen op een heldenonthaal.

Er is zelfs geen sprake van “professionele beleefdheid” als hij om hulp vraagt. John is de agent die weigert instructies op te volgen en eenmansoorlogen uitlokt. Naar zulke types wordt niet geluisterd. Punt.

Terwijl John staat te kissebissen met autoritaire figuren, zit zijn vrouw Holly in een vliegtuig, geduldig wachtend tot zij eindelijk landt. Niet dat haar rol eerder zoveel vlees op de botten had, nu is zij wel erg gereduceerd tot veredeld bij-personage. Leuk dat zij meedoet, had haar dan meer persoonlijkheid gegeven.

Daarnaast leunt Die Hard 2 op generieke actie die niet zou misstaan in een gemiddelde actiefilmpje en worden voorspelbare shots ingezet om de spanning op te bouwen. Zie het moment waarop John dreigt overreden te worden door een vliegtuig. Redt ie het, of redt ie het, vraagt de film ons plagerig. Omdat er nog drie vervolgen moeten komen durf ik het gokje wel te wagen. (Verrek. Ik heb nog gelijk ook.)

Maar wacht, wat zie ik daar? Wie nam voor Die Hard 2 plaats in de regiestoel? Renny Harlin. Dat verklaart de lompe, opgezwollen stijl. Voor iedereen die nu geen idee heeft over wie ik het heb, Harlin stond achter de camera bij onder meer Cliffhanger en Mindhunters, en verdoezeld de armzalige inhoud van zijn films (alhoewel Deep Blue Sea nog verrassend leuk was) door zoveel mogelijk uitgekauwde actiesequenties in te zetten.

Nu ga ik ook niet beweren dat Die Hard 2 helemaal niets goed doet. Het heeft wel iets. Maar ja, daar tegenover staan weer holle personages en het gebrek aan charme. Daarbij verwacht ik dat Die Hard 2 voor méér gaat dan gemiddelde kwaliteit.

Voor Die Hard: with a Vengeance keerde John McTiernan weer terug als regisseur. En Samuel L. Jackson mocht meedoen. Dat betekent niet onmiddellijk een artistieke opleving, het kan wel het niveau enigszins opkrikken.