Zo. Met A Good Day to Die Hard heb ik eindelijk de bekende filmserie afgesloten. De vraag is nu nog hoe ik in godsnaam om en nabij de vierhonderd woorden besteed aan een film die eigenlijk vijf delen lang hetzelfde stramien volgt. Ik wil in elk geval nog heel graag iets weten van Bruce Willis. Wat bezielde hem om met deze hekkensluiter de nalatenschap van … Lees verder A Good Day to Die Hard
Twaalf jaar na Die Hard with a Vengeance zag Die Hard 4 het levenslicht. Twaalf jaren waarin de wereld digitale technologieën heeft omarmd en iedereen en alles via de digitale snelwegen met elkaar is verbonden. Het is dan ook niet meer dan logisch dat John McClane samen met hacker Matt Farrell de strijd aangaat met de boosaardige computermagiër Thomas Gabriel, die van plan is om … Lees verder Die Hard 4
Samuel L. “motherfucking” Jackson is de belichaming van cool. Soepel schuift hij van hoofdrolspeler naar onderdeel van een ensemble. Cast hem in een film over slangen op een vliegtuig en dan nog weet hij het niveau op te krikken. Hetzelfde geldt voor een flauw hoofdstuk uit de Saw-filmreeks of een niet helemaal geslaagde remake van Oldboy. Jackson hoeft niet te acteren. Er gewoon zijn is … Lees verder Die Hard with a Vengeance
Die Hard 2 is in potentie een prima vervolg. Bruce Willis doet weer zijn ding als John McClane, William Sadler is prima als koelbloedige rechterhand van een terechtgewezen drugsbaas en er zijn volop explosies en ratelende geweren. De beelden van het verduisterde en besneeuwde vliegveld zijn zowel prachtig als onheilspellend. Toch heb ik het gevoel dat er iets niet klopt. Alsof de toon boziger is. … Lees verder Die Hard 2
