Meesterdetective Benoit Blanc is dol op het podium. In Knives Out en vervolg Glass Onion onthult hij met veel gevoel voor theater welke microscopische sporen hem naar de dader hebben geleid en dwingt hij de moordenaar naar het spotlicht. In Wake Up Dead Man gaat de revelatie net even anders. In het Kerkje waar het moordmysterie is begonnen staat hij op het punt de moordenaar … Lees verder Wake Up Dead Man
Ook als de rigide Brendan op het einde van Brick het intrige-web uit elkaar trekt en toelicht denk ik, waar heb ik nou naar gekeken? Wie heeft wie bedrogen? Wat was de rol van “loeder” Kara? Waar ging het precies om? Brick wekt de indruk van artificiële complexiteit. Een vertelling die nodeloos ingewikkeld wordt gemaakt. Ik hou van duidelijkheid. Helderheid. Het opvallende misdaadrama trekt zich … Lees verder Brick
Alhoewel Looper, de cerebrale tijdsreisactiefilm van Rian Johnson, op emotioneel niveau raak schiet en de kwaliteit verder goed is voor een meer dan positief eindoordeel, blijft er naderhand evengoed iets knagen. Zonder te veel weg te geven van het verhaal: Joe moet een serie gebeurtenissen beïnvloeden. Hij moet een cirkel doorbreken, om zo de toekomst en het heden veilig te stellen. Het is een nobel … Lees verder Looper
Het eerste deel van Glass Onion voelt als een grote teleurstelling. Superspeurneus Benoit Blanc stommelt door de scènes als een amateur die hopeloos verdwaald in zijn eigen zaak. En dat terwijl Rian Johnson hem in voorganger Knives Out juist had geïntroduceerd als een moderne Hercule Poirot, een detective met een scherp oog voor details en weinig geduld voor alledaagse beslommeringen. Maar nu beland Benoit per … Lees verder Glass Onion
Ik wilde eigenlijk naar Sorry We Missed You, ik was toch ook wel erg nieuwsgierig naar Knives Out. Een who-dunnit (die overigens snel verandert naar een how-dunnit) waarvan ik de trailer zag tijdens Terminator: Dark Fate. En hoewel die trailer veel vermakelijker was dan de laatste Terminator, spoedde ik mij niet meteen naar de eerstvolgende vertoning van Knives Out. Dit was eerder DVD-materiaal. Ik ging … Lees verder Knives Out
Ik heb zelden zo’n tweedeling meegemaakt bij de ontvangst van een film. Critici zijn jubelend, op Facebook roepen gebruikers hoe “matig” de film is. Het was niet mijn bedoeling deze titel te gaan kijken, als het zoveel stof doet opwaaien word ik toch nieuwsgierig. Ik zit in dezelfde zaal waar ik The Disaster Artist zag en krijg nota bene dezelfde reclames te zien. Het enige verschil is dat na het commerciële blok er nog wat Star Wars commercie langskomt (een attractie in Disneyland, een expositie in Nederland). Als dit allemaal voorbij, begint het vervolg van de ruimtesaga. En om meteen met de deur in huis te vallen, ik heb hier maar één woord voor: wow.
