Idiocracy

In 2006 was Idiocracy nog fictie, een amusante satirische kijk op wat de toekomst ons zou kunnen brengen. Bergen afval, een president met veel te groot ego, doorgeschoten commercie en Crocs (nee dat wordt pas echt een modetrend, natúúrlijk). Als je er nu naar kijkt, bijna twintig jaar later, blijft er weinig over van het fictieve karakter. Niet alles is uitgekomen en ik betwijfel of … Lees verder Idiocracy

X-Men: Days of Future Past

Terug naar het verleden om de toekomst veilig te stellen. X-Men: Days of Future Past waagt zich aan een ingewikkelde narratieve puzzel. Ik kan zo’n breinbreker normaal gesproken wel waarderen, hier voelt het of de schrijvers het concept niet goed hebben uitgedacht en Bryan Singer meer aandacht had voor mooie plaatjes en goed uitgewerkte actiescènes dan voor gaten in de plot. Want is op het … Lees verder X-Men: Days of Future Past

The Bear: seizoen 3

Het derde seizoen van The Bear stuitert alle kanten op. De eerste afleveringen grijpen terug op het inmiddels bekende recept van hypersnelle montage om zo de werkdruk van de restaurantkeuken na te bootsen, zo vanaf de bevalling van Natalie Berzatto keert plotsklaps de rust terug en wordt ruimte gemaakt voor karakterverdieping en nieuwe verhaallijnen. De stilistische mengelmoes en het gebrek aan focus geven dit seizoen … Lees verder The Bear: seizoen 3

True Lies

True Lies is een satirische actiefilm waar goed en kwaad duidelijk zijn afgetekend met de triomferende Arnold Schwarzenegger in de rol van heldhaftige geheim agent (ook al zijn zijn handelingen een tikkeltje dubieus), inclusief afstompende actie en foute humor, openstaande deuren en ramen en vrouwen die gered moeten worden. Dat doet toch denken aan de lompe doch gelikte regiestijl van Michael Bay. Hij heeft nooit … Lees verder True Lies

The Twilight Saga: New Moon

Om in de geest van The Twilight Saga: New Moon te blijven. Iedereen die het vervolg op Twilight zag zal de verwijzing wel begrijpen. “Beste Alice, The Twilight Saga: New Moon is ruim twee uur lang kijken naar een verveeld tienermeisje dat moet kiezen tussen een aaibare weerwolf en een glittervampier. De dialogen zijn ongemakkelijk, de acteurs leveren onverschillig spel, Kristen Stewart en Robert Pattinson stralen één … Lees verder The Twilight Saga: New Moon

Twilight

Dracula, ooit bedacht door Bram Stoker, is niet zomaar een leuk bedenksel. De nachtmerrie, waar nu nog over wordt gesproken, drong als één van de eerste monsters door in de populaire cultuur en kent een serieuze nalatenschap. Schrijvers, regisseurs en andere creatieve geesten hebben het schepsel door de eeuwen heen een nieuwe plek gegeven in de griezelhistorie. Zoals Stephenie Meyer. In 2005 begon zij met … Lees verder Twilight

Big Momma’s House

Vijfentwintig jaar geleden moet iemand hebben gedacht: “Als Eddie Murphy wegkomt met een fatsuit, waarom dan niet Martin Lawrence verkleden als forse donkere vrouw! Big Momma’s House. Onpretentieus en laagdrempelig familieplezier met een simpele en goed klinkende titel waar generaties lang nog over gesproken wordt. Om de nieuwsgierigheid te prikkelen is het leuk om verrassende namen te casten. Acteurs die je niet zo snel in dit … Lees verder Big Momma’s House

Predator (1987)

Arnold Schwarzenegger versus buitenaards gespuis. Dit klinkt als het begin van een bizarre grap maar het is de premisse van Predator. Schwarzenegger leidt een groep commando’s de jungle in, rookt een sigaartje en neemt het op tegen een “ugly motherfucker” van een andere wereld. Reken op vette knokpartijen en flauwe woordgrappen waar de toegewijde fans dol op zijn.  Maar, en dan ben ik de elitaire … Lees verder Predator (1987)

28 Weeks Later

Maakte 28 Days Later indruk met zijn beroemde openingsbeelden, 28 Weeks Later komt met imposante begin- én eindscènes. Na een krachtige kopstoot geven de laatste paar secondes kippenvel. De kater na de laatste hoop op verlossing. Alhoewel er in die paar tellen niet eens zoveel gebeurt is het wel de perfecte samenvatting van dit rauwe, cynische, scherpe en spokige vervolg.  En ja, om één en … Lees verder 28 Weeks Later

Con Air

Gekeken naar de drie koppen op de filmafbeelding van Con Air verwachtte ik toch echt Nicolas Cage in de rol van psycho. Ik zie hem namelijk niet zo snel de braverik spelen. Ik weet het, Cage heeft dat vaak genoeg gedaan (Pig, Adaptation., It Could Happen to You), maar toch. Zie je hem al voor je als Superman? Dat bedoel ik. En als ik hem … Lees verder Con Air