In het verste uithoekje van het heelal ontmoet astronaut Ryland Grace (Ryan Gosling in één van zijn beste rollen) de aandoenlijke Rocky, een buitenaards wezentje dat communiceert in een eigen vocabulaire van geluidjes en gebaren. Hoe vertaal je dat naar mensentaal? Project Hail Mary heeft de perfecte oplossing: neem een computer en koppel de geluidjes van Rocky aan de juiste woorden. Kies een geschikte computerstem. Voilà. Ziedaar hoe de taalbarrière wordt opgeheven en twee totaal verschillende universumbewoners snel een diepgaande vriendschap opbouwen.

Ik weet zeker dat er grondig over het communicatiescenario is nagedacht. Toch vind ik de inzet van de veredelde vertaalcomputer een beetje… makkelijk. Alsof er niet echt verder is gezocht naar andere mogelijkheden. Er wordt genoeg moeite gedaan om verre ruimtereizen en een allesvernietigende dreiging aannemelijk te maken. Dan verwacht ik ook aandacht voor innovatief contact met buitenaards leven. Geen supergedetailleerde wetenschappelijke onderbouwing, wel meer fantasie. Een origineel idee.

Het betekent geen zware puntenaftrek, Project Hail Mary is nog steeds een prachtige film over onverwachte helden en hoop in de donkerste dagen. Maar het eerste contact tussen Rocky en Ryland, toch een historisch moment twee verschillende intergalactische beschavingen, heeft nu meer weg van een vluchtige bijgedachte. Beetje jammer.