Omdat het ook eens over wat anders mag gaan. En Berichten van een notoire zeikerd is gewoon een pakkende titel. In deze aflevering: “man in glitterjas”.

Beste man in glitterjas,

Het was avond, je droeg een glitterjas en jogde met stevige pas, in diagonale lijnen, van links naar rechts, over straat. Ik heb je nagekeken tot je verdween in de avondschemering. Een onbekende man in glitterjas op straat.

Dit klopte niet. Waarom draagt iemand buiten de feestdagen (en met deze temperaturen) zo’n opvallende glitterjas? Waarom negeerde je zo duidelijk de stoep? Lukte het niet om een rechte lijn te volgen? Wilde je zo graag aandacht?

Er zit macabere schoonheid in dit beeld. Het begin van een horrorfilm. Een koortsdroom. Als ik niet schreef had ik het plaatje getekend. “Benevelde man in glitterjas op straat” zou ik het noemen. Misschien kan je de man onder de straatlantaarn ontmoeten. Exact dezelfde soort vervreemding.

Ik dacht trouwens pas veel later aan de politie of andere hulp (“ik zie een man in glitterjas op straat, ik denk iets met openbaar dronkenschap, alleen loopt hij wel steeds verder weg, geen idee waar naartoe…”) en wil daar sorry voor zeggen. Ik hoop dat het goed is afgelopen. Dat je niet bent aangereden. Als ik je volgende keer weer zie, joggend in diagonale lijnen op straat, zal ik je roepen.

“Beste man in glitterjas, is alles in orde?”