De leeftijdskeuring van Flow is 6+. Dat wist ik niet. Ik ga bijna tien jaar wekelijks naar de film zonder op de leeftijdskeuring te letten, dus waarom zou ik dat nu wel ineens doen. Pas in de zaal begreep ik dat de animatie bedoeld was voor het jongste publiek. Bezoekers die na tien minuten onrustig worden. Natuurlijk bemoeiden de ouders zich nergens mee en bleven de piepstemmetjes anderhalf uur lang commentaar geven.

Ach ja, wat verwacht ik anders bij een film voor 6+? Dat het kroost zich keurig gaat gedragen? Dit werd niets. Maar de eerste scène bood ook hoop op een parelfilm. Misschien moest ik het evengoed een kans geven, zouden Flows kwaliteiten de afleidende prikkels overstemmen.

Het was de juiste beslissing, want Flow is een prachtig sprookje over een kat en een overstroming. Waar het water vandaankomt blijft een raadsel, de film is meer geïnteresseerd in oogstrelende animatie, spanning, humor, drama en menselijke thema’s. Flow is een tot leven gekomen prentenboek zonder woorden. Die zijn onnodig als de beelden en handelingen genoeg zeggen.

Ik had wel het gevoel dat Flow soms net iets te diep ging voor de jonge kijkers, alsof er lastige symboliek in zit verborgen, maar volgens mij heeft niemand zich daaraan gestoord. Zowel de kinderen als de ouders vonden het fantastisch. Hetzelfde geldt voor deze filmjunk, die volgende keer toch even de leeftijdskeuring controleert.

Mijn Letterboxd-score: 5/5

Flow op IMDb.

Je kan mij ook volgen via BlueSky.