Porky’s, een soort voorloper van American Pie, is een sekskomedie over puberjongens met hitsige fantasieën. Pee Wee (ja, zo heet het personage inderdaad) verzucht ’s morgens in bed dat zijn piemel kleiner is geworden. Een groep jongens wordt in de maling genomen door een prostituee en een “neger met gouden tanden.” De stevig gebouwde gym juf heet Balbricker.

Ik denk zo wel te heben verduidelijkt dat Porky’s niet zo heel goed meer past in de tijdsgeest van #MeToo, woke, cancelcultuur, intimidatie op de werkvloer en het groeiende verzet tegen hijgerig machogedrag.

Je kan zelfs beweren dat Porky’s zo stevig met de maatschappij van tegenwoordig botst dat het eigenlijk geen aandacht moet krijgen. Gewoon negeren, dit misbaksel dat ooit zijn weg vonden naar de bioscoop. Hier werd ooit om gelachen? Dit wanproduct kreeg vervolgen? Onacceptabel en onbegrijpelijk. Idioot gewoon.

Ja.

En toch… moet ik toegeven… dat ik Porky’s wel degelijk een soort van kon waarderen…

Natuurlijk heeft Clarks ode aan de geile tieners de diepgang van een condoom en is de houdbaarheidsdatum van de meeste grappen geruime tijd geleden verstreken. Maar het valt mij wel op dat Porky’s evengoed de moeite neemt om racisme en huiselijk geweld aan te stippen. De meisjes zijn bovendien niet op hun mondje gevallen, komen prima voor zichzelf op en beschouwen het andere geslacht als arme stumpers met een teveel aan razende hormonen.

Durf ik te zeggen dat Porky’s een heel klein beetje maatschappijkritiek en vrouwenpower voegt tussen de vele seksgrappen? Dat het net wat meer moeite doen om soms een meer volwassen indruk te maken? Fijnzinnig is anders. Maar ik zag wel meer dan alleen hitsige pubers en blote geslachtsdelen.

Mocht je ook willen weten hoeveel sterren ik geef aan de door mij bekeken films, volg mij dan zeker op Letterboxd.