Kurt Wimmer en Milla Jovovich waren diep ontevreden over Ultraviolet. Dat duidt op zelfinzicht, want deze hypergestileerde actietrip (iets met vampiers), die heel graag de indruk wil wekken van een stripboekfilm, is op elk vlak abominabel. Een wangedrocht eersteklas. Volgens Wimmer en Jovovich had dit alles te maken met Sony, die de regisseur dwong om dertig minuten weg te knippen.

De mensen met het geld wilden de focus op de actie, terwijl Wimmer juist een meer dramatische toon in gedachte had. Een film die het intellect prikkelt en afsluit met een op meerdere manieren te interpreteren slot. Sony was daar minder van gecharmeerd. Met tegenzin ging Wimmer de montagekamer in om Ultraviolet aan te passen, en presenteerde met nog meer tegenzin het eindresultaat.

Wimmer heeft op zich geen ongelijk over Sony’s bemoeienis. Het is ook frustrerend als je je eigen creatie drastisch aan moet passen en je er met de beste wil van de wereld niet meer achter kan staan. Maar ik denk niet dat Ultraviolets erbarmelijke kwaliteit alleen met de door Wimmer vervloekte montage te maken heeft.

Want stel nou eens dat die dertig minuten terug worden geplaatst. Heeft dit dan ook een positief effect op de armoedige effecten? Zorgt het voor een beter verhaal? Zijn de clichés dan opeens geen clichés meer? Krijgt het warrige verhaal dan wel duidelijkheid? Wekt Sebastien Andrieu dan niet de indruk dat hij aanhoudend stoned op de set heeft gestaan? Kan Jovovich dan meer expressies tonen dan lichtelijke verbazing?

De mislukking van Ultraviolet gaat veel dieper dan alleen het wegknippen van beeld. Dit heeft ook te maken met onkunde. Fijn dat Wimmer en Jovovich het fiasco erkennen, ze hadden er ook goed aan gedaan hun eigen fouten in te zien. Ik vind het gewoon niet zo sjiek om alle schuld zo bij Sony te leggen.